Niye hep geçmişi özlüyorum?

16-19 yaşlarımı o kadar özlüyorum ki çoğunda da öyle çok fazla iyi anım olmadı. Pandemi, pandemi bittikten sonra ailecek uyuz hastalığına yakalandık, sonra 2 sene mezuna kalma, lisede hafif zorbalık falan. O dönemler bir de beğendiğim çocuk üstü kapalı beni reddettiği için ergenlik cahilliğiyle 1 sene bunu kafama takıp ağır depresyona girdim, saçımda ilk ak o zaman çıkmıştı. Ama nedense yine de o zamanlar güzel geliyor, kötü de olsa bi tadı vardı yine de. Şimdi yaş ilerledikçe kendi ayaklarımızın üstünde durma, gelecek kaygısı derken her şey daha berbat oldu. Belki de yaşım o zaman daha küçük olduğu için böyle düşünüyorum.