Olmamasından çok, olacakmış gibi olmasından yoruldunuz mu?

Olmamasından daha çok yoruyor çünkü.

Olmamasına alışıyor insan. Ama tam olacak dediğin noktada bi umut dolduruyor insanın içini.🎈 Balona basılan helyum gibi uçuruyor göğsünü havaya. Sonra PATTT!

Sönse ona da razı gelir insan. Ama patlıyor. Yükseldiğin yerden çivileme çakılıyorsun. Yara bere içinde bir süre yatıp yerde, izliyorsun olan biteni. Çocukken düştüğümde sadece canımın yandığı yerlerde olurdu aklım. Sonra büyümek laneti ilişti yakama. İlk önce "rezil mi oldum yine?" diye etrafı kolaçan ediyor insan. Çünkü insanlar bunun için var. Düştüğün yerden kaldırma kudreti kalmadı kimsede. Göğsüne helyum basan da yok zaten. Herkesin ayakları sağlam basıyor yere. Maşallah rap rap yürüyor herkes. Bi ben sanki basıp bağcıklarıma, yuvarlanıyorum kendimden aşağı. Herkesin kolaycacık yaptığı işler bana dağ. Herkesin üç adımda vardığı yol bana fizan. Kabul ettim ben hepsini. Sindirdim, öğüttüm. Bari olacakmış gibi olmasın olsa da inanmayacağım bir yerdeyim ben.

Kimse beni oradan almasın..