İnsan kaç yaşında akıllanır?

Rüyamda 7 yaşımdaydım. Elimde bir anahtar, kapı kapı dolaşıp, tek tek deniyordum. Hiçbir kapıyı açmadı. Sonra biri bir kapı gösterdi, "bir de burayı dene" dedi. Onca yorgunluk üzerine bu rehberlik ilaç gibi geldi. Koşa koşa gittim, anahtarı deliğine soktum ve çevirdim. Çevirmemle kırılması bir oldu...

Dönüp baktım, kapıyı gösteren arkasını dönüp çoktan yola koyulmuştu. En azından bir anahtar vardı elimde, bir kapıya dair beslenebilecek en hakiki umut. Anahtarı değil de umudumu kırmıştı. Umudum yanına güvenimi, inancımı, huzurumu alıp sırra kadem basmıştı sanki. Tanıyordum onu. Çekip gitmeyecek, yanlış kapıya yönlendirmeyecek biri olduğunu bilecek kadar tanıyordum.

Sanmak yine ziyan zebil etmişti beni.

7 yaşımdan bu hâlime koşa koşa döndüm, ter kan içinde uyandım.

Neye acelem varsa sanki... Koştuğum yıllarda gram akıllanmışım gibi, ilk toyluğumdan kaçtım *son hâlimi görmesin der gibi.

Öyle ya, insan gözünün önündekilerden ders alması gereken bir varlık.

Biz onu beceremeyen bir kalabalık...

Anahtarlarınız sağlam, kapılarınız açık olsun 🩵

Günaydınlar..