Kendini sürekli anlatan insanların içinde hep bir eksik mi vardır?

Bence de kesinlikle öyle; bir insan neyi sürekli öne çıkarıp bağıra bağıra anlatıyorsa, arkasında en çok onun eksikliğini yaşıyordur. Hatta geçenlerde denk gelip okumuştum, psikolojide buna "aşırı telafi" gibi bir şey deniyormuş. Yani zihin, içerideki o "bende bu eksik" korkusunu bastırmak için dışarıya tam tersi bir şov yapmaya çalışıyormuş. Hani gerçekten zengin ya da özgüvenli birinin bunu sürekli kanıtlamaya ihtiyacı olmaz ya, aynen öyle. İçinde bir şey tam olan insan zaten bunu vitrine koyup durmaz. Aslında karşındakini değil, kendini ikna etme çabası bu; yani sürekli anlatılan şeyler genelde o insanın en çok eksikliğini hissettiği yer oluyorr

Eksiklik değilde görünmr hissi sanırım