Olaylara çabuk alışanlardan mısın?

Ölüm konusu hariç hayatın getirdiği değişimlere, iş ya da şehir değişikliklerine oldukça hızlı adapte olurum fakat ölüm bambaşka bir şeydir. Bir yakının yokluğunda çok üzülmemeye çalışıp varlığıyla bıraktığı hatıraları arasam da, asıl içimi acıtan o gerçektir: kendi kendime Sanki ölümsüz müyüz, hepimizin gideceği yer aynı diye hatırlatırım. Mantığım bu döngüyü kabullense de, duygusal olarak o gidenin ardında bıraktığı boşluğa ve hayatın bu acımasız akışına karşı içimde hep sessiz bir kırgınlık kalıyor 🥀

Çok hızlı adapte olabiliyorum. Soğuk kanlıyım ani gelişen durumlarda. Sokakta çocuğun teki karşımda kaşını yardı, annesi korkudan bayıldı. Ambulans gelene kadar ben müdahale ettim filan. Bunun gibi bir çok şeyde korurum soğuk kanliligimi