Insan gerçekte neyi özler, siz derinlerde en çok neyi özlüyorsunuz?

Benim bu konuda süslü cümlelerim yok. Olta atıp tuttuğum bir balığımda. Derinlerimde üzüm bağının içerisinde sıcak tepeden vururken herkesten saklanıp toprağı eşelediğim bir yer var. Orayı özlüyorum. Sanki topraktan bir şey bulup çıkaracakmışım gibi geliyordu. Sonrasında da seçimlerim pek farklı olmadı. Hep benim olmayanı sevip, benim olmayana özlem duydum. Benim olmayanında beni sevmesini istedim. Bir fark yok.
Kimsenin görmediği, benden başka kimsenin şahitlik edemeyeceği, sadece bana ait bir yer. Galiba biraz asmalar gibi köklenmek özlediğim. Bunun için de üzümlere kızamam

Bence insan en çok anılarını, anlarını, mutlu olduğu günleri özler. Eskisi gibi olamayacağını bildiği kendisini özler. Çünkü yaş aldıkça sorumluluklar artar, hayat değişir. İnsan aslında eskisi gibi özgür olabildiği günleri, kaybettiği enerjisini, umutlarını özler. Eskiden yapabileceğine inandığı, birçok şeye cesaret edebilen ama şimdi bir adım geriye attığı o cesur insanı özler. Belki de insanın en derinde özlediği şey, hayatın içinde kendisi olduğu o eski halidir.