Bir haftalığına karşı cins olmak ister miydin?

Bir haftalığına karşı cins olmak kulağa eğlenceli gibi gelse de, ilk sabah ağzına kadar dolu gardırobun önüne geçip "Giyinecek hiçbir şeyim yok!" diye ağlama krizine girmek ve sol göze eyeliner çekerken kuyruğu iki milim kaydırdım diye bütün makyajı baştan yapmak beni daha ilk günden tımarhanelik eder zati! O çanta dediğin şey zaten içi mini bir hırdavatçı dükkanı, omzum çürür; topuklu ayakkabının ayağı sıkması, sutyen telinin kaburgayı delmesi derken kadınların her gün hangi savaş şartlarında hayatta kaldığını görüp saygıdan önlerinde diz çökerim!

Ama sırf karşımdaki adama "Yok bir şeyim, sen gayet iyi biliyorsun ne yaptığını" cümlesini fırlatıp arkamı dönmek, herifi kırk sekiz saat boyunca vicdan azabı ve soğuk terler içinde kıvrandırmak için bile o bir haftalık tecrübeye değer! Kuaförde fön çektirirken kurulan o muazzam dedikodu istihbarat ağını bir güzel sömürür, pazar gecesi dolduğunda ise "Alın sizin olsun o sonsuz detaylar ve duygusal labirentler, ben tek bir pantolonla bir hafta idare eden düz kafama geri dönüyorum!" deyip erkekliğin o konforlu sığlığına kapağı atarım yani!