Kalp, değiştiremediği şeyi kabullendiğinde mi hafifler; yoksa değiştirme arzusunun kendisini bıraktığında mı?
Teslimiyet “artık hiçbir şey yapmayacağım” demekse, tevekkül ile vazgeçiş arasındaki sınır nereden geçer?

Aşk İlişkileri
Çamaşır Yıkama Sırları
Gündem
Özel Gün & Sürprizler
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Bebek Bakımı
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer Kalp, değiştiremediği şeyi kabullendiğinde mi hafifler; yoksa değiştirme arzusunun kendisini bıraktığında mı?
Teslimiyet “artık hiçbir şey yapmayacağım” demekse, tevekkül ile vazgeçiş arasındaki sınır nereden geçer?

vazgeçmek biraz küsmektir aslında; hırs yapıp arkanı dönmektir. Tevekkül ise çok başka... "Ben elimden gelen bütün güzelliği, inceliği koydum ortaya, gerisi artık benden çıktı" deyip o omzundaki yükü sakince yere bırakmaktır.
Kalp sırf olanı kabul etti diye hafiflemiyor ki... Ne zaman ki içindeki o "ama keşke benim istediğim gibi olsaydı" diretişini, o gizli kontrol etme hırsını salıyorsun, işte o zaman gerçekten bir "oh" çekiyorsun. Teslimiyet öyle pes edip köşede oturmak falan değil. Sadece yorulmayı kabul edip, değiştiremeyeceğin şeylerle savaşmak yerine kendi huzurunu seçmek. O tutunduğun hırsı bırakinca bak gör o sırtındaki ağırlık nasıl kuş gibi uçup gidiyor.
Bazen olmuyorsa zorlamayacaksın. Ben işte onu başardım. şu an o kadar hafifledim ki. Allah dileyen herkesin kalbine inşirah versin.
Günaydın gülüm, bu iki güzel soru için teşekkürler. Değiştirme arzusunun çekip viderken bıraktığı boşluğu kabulleniş doldurur elbet. İnsan müphem bir varlık, 99 olma arzusunda 40 zıttın savaşında varlık bulur. Gönül denen çok tanımsızın ağsas denen sağ ak zıtlık savaşlarında bir ömür sürer de, hep tekmiş gibi davranır. Tevekkül; teslimiyetin sorumluluğunu üstlenmek, onun için mücadele etmek ve en önemlisi akı ışığında smimiyeti bilmektir. Vaz "geçmek" dediğmiz boşluk hayalı tüm sorumluluğu terketmek, ötelerde de bu sorumlulukların yükünü taşımamayı arzulamaktır ama maalesef bu günün önemlilerinin tüm değerlerini yitirdiği o mücerret alemin siretten başka öneminin kalmadığı zamanda, ertelenmişliklerin, yükleyeceği her yük öylesi ağır gelir ki, derdi dünya olanın dertleri dünya kadar taşınır.
Kontrol edemediğimiz bir geleceği kontrol etmeye çalışırken bugünün huzurunu neden feda ederiz?
*Gönül denen çok tanımsızın ahsas denen bitmeyen zıtlık savaşlarında bir ömür sürer de, hep tekmiş gibi davranır." Olacaktı.
" İnsan 99 olmak ister derken bunu kastettim maalesef 99 tanımı olan bir tek Rab'tir ama insanda farkında olsun olmasın hep o heves var, bu sebeple duyguları 40, kırkıda birbirine xıt. Bu sebeple hep yanılır, yanılmak onun mizacıdır hatta adıdır. Tevekkül ve kabulleniş onun kurtuluşudur, o kurtuluş atisi için felahattır, selamettir, suhulettir. Anlayabilene kafidir...
Kabullenmek işte tüm mesele burada. İnsan nefsi duygular yaşayan bir varlık. Yasaklı meyve yenmeyecek denmesine rağmen yemiş. O yüzden birşeyler kabul etmek ve razı gelmek insan kısmı için zor biraz
Adem günahına Havvayıda dahil etmiş. Tek bildiğim bu
Öyle bişey yok.
Olduğunu kim dedi?
Sende devam ettirdin🙄
Neymiş doğrusu🙄
👍
Kesinlikle hafifletir ama Kime neyi teslim olduğuna göre değişir Allahü Teala'ya teslim olup onun Emir ve yasaklarına dikkat ederek ibadet ederek hayatımızın birçoğunu ona yönlendirerek yaşadığımız zaman teslimiyet insana huzur veriyor gerçekten mutluluk veriyor dünyanın boş olduğunu insanların yalan olduğunu anlıyorsun Bir insanlara karşı bakış içinde değişiyor yani bu kötü anlamda değil bazen kötü bir şey gördüğün zaman da olsun diye biliyorsun sakin kalabiliyorsun ya insanız nefsimiz var çoğu zaman sakin kalamıyoruz ama bence en güzeli budur Ama bir insana teslim olursan hiçbir zaman huzuru bulamazsın.
Zaten insan denen varlık değil mi huzurumuzu bozan :)
Şimdi buna Evet diyerek yorum yaparsan biz de insanız Dolayısıyla hepimiz o zaman Belki birilerinin huzurunu bozuyor olarak değerlendirilebiliriz Ama bunu şöyle düşünmek lazım insan iradeli bir varlıktır huzurunu bozan veya bozmayan kişileri bilip hayatına dahil edip veya hayatından çıkarma iradesine sahip olduğu için genelde zaten biz bunları biliriz Evet insan denen varlık mevsime Tabi bir varlık nefis olması gerekiyor o kadar başka olması gerekiyor ama insan bunu Öfkesini nefsini dizginlemeyi bilmediği zaman çevresindeki insanları huzursuzluk verebiliyor Dolayısıyla Biz insanları değiştiremeyiz ama böyle insanlardan uzaklaşmak da bizim elimizde
Tanımadan kimin ne olduğunu bilemeyiz. Tanıyana kadar zaten huzurumuz kaçmıştır.
Ama Zaten şöyle bir şey ki huzurumuzu kaçıracak bir insanın az çok başında ne olduğunu görürüz burada Sorun ne biliyor musun insanlar aslında bir insanın huzurunu kaçıracağını her zaman anlayabiliyor en başından anlayabiliyor ama bazı şeylerin altını süpürüyor yani halının altına süpürür Ya insanlar ama olsun bunu da yapsa bir şey olmaz şunu da yapsa bir şey olmaz deyip o çığıyı küçücük bir kar tanesi iken dağ haline getiriyor olay buradan kaynaklanıyor
Sevdiği için kredisi vardır diyelim biz ona :) ama bir an geliyor işte, o an artık katlanmak zorunda olmadığını idrak ediyor.
Işte sevgi de kredi ayırırken biraz da buna dikkat etmek gerekiyor insanlar fazla kredi ayırıyor Bir de mesela bu arkadaş dediğiniz kısım karşı cins ise ben her zaman şunu söylerim yani sizin için demiyorum bu soru üzerinden yorum yapıyorum ama genel manada konuşuyorum ben de dahildim buna kadın ve erkek ilişkilerine Ben arkadaşlık kısmına hiçbir zaman inanmam arkadaşlık kankalık dostluk şimdi namahrem olan bir kadınla arkadaşlık olmaz hem İnancımız gereği dinimiz gereği uygun değildir Günahtır yani böyle laubali hareketlerde bulunmak hem de bir insanın Ben kadınla gerçekten dost olabileceğine inanmıyorum özellikle bir erkeğin Belli bir zaman sonra o duygular kayar ki arkadaş olup sonradan evlilik yapanları da görüyoruz.
Sizinle aynı fikirde değilim:)
Sağlık olsun aynı fikirde olacak diye bir kural yok
Aynen
Bence kalp, o beyhude 'değiştirme arzusunun' kendisini tamamen bıraktığında asıl özgürlüğüne kavuşur ve hafifler. Çünkü bir şeyi sadece kabullenmek bazen çaresizce bir boyun eğme gibi hissettirebilir ve içten içe acıtmaya devam eder. Ama o şeyi değiştirme hırsını, yani egoyu tamamen serbest bıraktığında gerçek teslimiyet başlar. O andan sonra 'artık hiçbir şey' seni eskisi kadar yaralayamaz.
Olan da bir, olmayan da bin hayır vardır derler. Olmayacağına ikna olup kendini teslim ettiğinde herşeyin nasıl da kolaylaştığını görüyor insan.
Teslimiyet, çabayı tamamen bırakmak değil, gücünün yettiği yere kadar mücadele edip ötesindeki kontrol hırsını özgür bırakmaktır 🧠. Vazgeçiş çaresizlik ve kırgınlık taşırken; tevekkül, elinden geleni yapmanın huzuruyla sonuca razı olmaktır ✨. Kalp, kontrol edemeyeceği şeylerin sorumluluğunu yüklenmeyi bıraktığında gerçekten hafifler 🔍. Bu sana bir çaresizlik gibi mi geliyor, yoksa içsel bir özgürleşme mi? ☕
Cevap
24Cevap
Hayır asla teslim olmam kimseye.
Kalbin yükünü hafifletebilir ama teslimiyet ve vazgeçiş bir şeyleri dizginlemez
En doğrusu tevekküldür.
Yapabileceğimi yapacağım ama sonucunu zorlamayacağım.
Böylece kafada bir soru işareti kalmaz.
Denedim olmadı dersin, istemedi veya nasip değilmiş dersin.
İşte en zoru tevekkül etmek değil mi? İnsan bazen kabullenmek istemiyor
Bu ulaştığın tekamül ve kaçıncı seviyede olduğun ile paralel bir durum. Bir seviyeden sonra içini acıtsa da canımı yaksa da tevekkül ediyorsun.
Ne kadar çok sevsende, arzulasanda bir şeyleri durumu kabulleniyor tevekkül ediyorsun.
Zamanla acısı hafifliyor.
Bence teslimiyet, vazgeçmek değil; elinden geleni yaptıktan sonra sonucu zorlamayı bırakmaktır. İnsan değiştirebildiği şeyler için mücadele eder, değiştiremediklerini ise kabullenmeyi öğrenir. Tevekkül ‘hiçbir şey yapmamak’ değil, yapabileceğini yaptıktan sonra yükü kalbinde taşımamaktır. Belki de kalbi hafifleten şey teslimiyetin kendisinden çok, her şeyi kontrol etmek zorunda olmadığını fark etmektir
Ben artık bazı şeyler için mücadele etmiyorum. Bunu yaptığımdan beri kalbim öyle hafif ki😌
Bazı şeyler için mücadele etmek gerçekten yorucu kalbinin yükü hep az olsun ☺️
Sağol☺️
Ni demeeek ☺️
Manevi teslimiyette kalp; kötülüklerden, nefsi arzulardan, dünyevi hırslardan uzaklaştığı zaman hafifler… Huzurlu uyku, vicdanındaki rahatlık hissi bunun yansımadır.
Kesinlikle 🌸
Teslimiyet değil de vazgeçip, artık zorlamamak, olanları olduğu gibi kabullenmek kalbin yükünü hafifletir diye düşünüyorum.
Ama teslimiyet neye, kime olacak?
İnsan pek ala duygularına da teslim olabilir. Onlarla savaşmayıp teslim olmak gibi.
Bazen çıkmaz sokaklara da sokuyor 🙄
Hafifletir.. Şu an uykuya teslim olmak her şeyin ilacı.. Teslimiyet; artık uyuyacağım, demektir bir yerde..
Sanırım bende teslim olmak üzereyim. İyi geceler dilerim.
Ke sin lik le!
Teslimiyet demeyeyim de” kabullenmek” diyebilirim tam olarak.
Kabul edince teslim oluyorsun zaten :)
Bence tam manasıyla aynı yere çıkmıyorlar.
Pes ediyorsun🙄
Kabullenmek, bir durumun veya gerçeğin varlığını zihinsel olarak kabul edip ona karşı direnmeyi bırakmaktır; teslimiyet ise bu gerçeğin ötesinde daha büyük bir güce, akışa veya kadere güvenle boyun eğmek ve kontrolü bırakmaktır.
Bu üstteki google yorumu. Bahsettiğim de tam olarak bu.
Peki öyle olsun🙄
Beğendiremedik sana da bee, aman.
Beğenmemek değil anlaşamıyoruz 🙄
Kabullen, teslim olma ama kabullen. Fikirlerin olsun, münazara et, eleştirini yap. Ama kabullen.
Teslim olursan fikrin de olmaz, eleştirin de.
Teslimiyet daha iyi değil mi. O olgunluğa erişmek muazzam.
Bu karşındakiyle de alakalı bir durum. Ama kabullenmek tamamen bireyin kendisini ilgilendiriyor.
İyi sen kabul et ben teslim olmaya gidiyorum 🙄
Zorsun diyemem ama gereksiz bir çaban var, bilemedim.
🤷♀️
Kalbin yükünü hafifleten şey kabulleniştir. Bazen kalp mantığı tümüyle yitiriyor ama yeniden düşünmeye başladığı zaman boşuna bir çaba verdiğini anladığında işte o zaman yükü hafifliyor
Manevi teslimiyetse evet kuş tüyü gibi hafifletir
Kesinlikle 😌
Öyle bir hafifletir ki, ağlatır ve ağlamaktan zevk alırsın. İçin rahatlar, üstünden tonlarca yük kalkmış gibi hissedersin.
Değiştirme arzusu sonra kabullenme. Sırayla gider, insan ne anlam verecekse verir
Hafifletir su akar yolunu bulur her daim modum budur
Merhaba,
Emin değilim ama sanmıyorum sanki olmaz o iş!
Ömür boyu bok gibi bir hayat yaşayacağını ve adam yerine konulmayacagini düşün sen teslim olurmuydun buna
Değiştirmek varken neden teslim olayım?
Dimi
Buna inanıyorum, hafifletir.
Hafifletiyorsa teslim olmak istiyorum.
Hafifletiyor bizzat yaşadım😌
Sen okuduğun kitaplara hitaben mi soru soruyorsun
Bazen ilham alıyorum evet
Farkındayız bazıları insanın aklını bulandirmak için süslüce kelimeler kullanmış
Bulandırmak için değil onlar😅
Öyle diyorsan öyle olsun haklısın ama soruların içindeki yazıya dahi dikkat ederim ben
Efenim sizde kitap okuyunuz. İyi gelecektir.
Gerekli olanı okuyoruz merak etme sen
Pekii
Neyse fazla rahatsızlık vermeden hayırlı akşamlar dilerim
İyi akşamlar😌
He hafifletir 😀
😅
😜😜
Neye teslim olduğumuza bağlı degil mi?
Neye teslim olursun?
Mesela yaraticiya, mesela iyi niyet taşıdığından emin olduğum tatli bir tebessüme..
Sen peki?
Bir tek Yaradana.
Maşallah
Çok farklı ve dikkat edilmesi gereken bişey
Tatil bitti mi
Maalesef
Sınırsız değildi zaten
Tevekkül edip teslim olursan hafiflersin.
Kimseye teslim olabileceğimi sanmıyorum
Evet, daha huzurlu olursun
Kabullenince hafifler
Hayır sanmıyorum
Bu akşam ne olur sence😬
İnşallah
Yedik bile 🙄
Evet kem gözlerin nazarı değecek diye çok korkuyorum 😅
Pavalı köpekler😐
Evet hatta aidiyet hissi de verir insana.
Kesinlikle
Olabilir
Kuş gibi olursun
Olabilir
Hafifletir
Hafifletir
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?