Ruhunda çılgınlık/delilik var mı?

İnsanın özü kendine ve kendi gibi olup onu hak eden karşı cinsle evlilik itibari ile bir birlerine özeldir. Delilik ve çılgınlık ayrı branjlar gibidir. İrade ve akıl ile akletmek dozuna orantısına dikkat etmek, başkasına ve kendine zararı dokunmayacak şekilde nadiren içsel duygu ve düşünce ile hayalimsi olmalıdır. Çılgınlık ve deliliği askerde aklederek orantısına dikkat ederek ön görülü analiz ve hareket ile, yaklaşık kavga eden 9 kişinin arasına girip ki ellerinde taş ve sopalarda vardı yaklaşık 100 metre koşup biri diğerinin başına taşı vurmadan onu ittim yere düştü diğerine G3 silahımın dipçiği ile yavaşça iktirdim diğerini sırtımı ona dönüp geriye doğru yürüyerek uzaklaştırıp bu arada ön yüzüm tarafındaki kişilere bakıp nasıl müdahale edeceğimi hesaplayarak uyguladım ki zerre korku duymadan. Diğer 6 asker arkadaşım yaklaşık 2 dakika sonra olaya gelip müdahale edebildiler. Ruhum ve hissiyatım F-16 uçağı gibi hızlı ve seri ama radara girip trafik polisin den ceza yemenin de delilik ile çılgınlık üzeri de olsa mantığı yok.. Rüyalarımın çoğunluğunda ya rüyada olduğumu anlıyor ya da rüyadamıyım diye kendimi deneyip rüyada olduğumu anlayıp bilinçli hareket ediyorum. Kısacası bu vb. şeyler insanın kendisine ve çevresine fayda vermiyorsa ne gereksinim var? Duygular yoğunsa set çekmek ve baskılamak ile geriye itmek yerine düşünceli düşsellik ile düşünerek geçip gitmesine izin vericen.

Ruhumda çılgınlık falan yok; benim ruhum pazar akşamı ütü yaparken arka planda açık kalmış haber bülteni kadar ağırbaşlı ve bezgin. İnsanlar "içimdeki deliyi serbest bıraktım" deyip bungee jumping yapar, gece kulübünde masaya fırlar, plansız programsız başka ülkeye bilet alır... Benim en kontrolsüz çılgınlığım, son kullanma tarihi iki gün geçmiş yoğurdun kapağını açıp "Kokmuyorsa bir şey olmaz herhalde" diyerek iki kaşık yemekten ibaret. O iki kaşığı yerken bile adrenalin seviyem tavan yapıyor, içimden "Umarım acilde tanıdık doktor vardır" senaryoları dönüyor. Bir de bazen markette sepet almadan içeri girip kollarımın arasına beş parça eşyayı dengede tutarak kasaya yürümeye çalışıyorum; işte o an benim için hayatımın en büyük ekstrem sporu. Öyle fırtınalı, sınır tanımaz bir delilik bekleyen fena yanılır; benim delilik kotam en fazla navigasyonun dediği sokağa değil de bir sonrakine sapıp sonra iki saat mahallede tur atınca doluyor.