Birilerinin seni sevmemesi hoşuna gider mi?

Evet, birilerinin beni sevmemesi aslında bir bakıma benim de işime gelir, hatta bir yönden hoşuma gider diyorum. Çünkü biri beni sevmediğinde veya benden uzaklaştığında hemen dönüp kendi iç dünyama bakarım. Acaba bir kusurum, bir hatam mı oldu, fark etmeden birini mi kırdım diye düşünürüm. Hatalarımı, yanlışlarımı, hatta günahlarımı görüp kendimi hesaba çekmem için bir fırsat olur bu bana. Tabii ki her şeyin doğrusunu, kalplerin içindekini ve işin aslını en iyi Allahü Teâlâ bilir; ama ben yine de nefsimi sorgulamaktan geri durmam.

Zaten dünyada herkes herkesi sevmek zorunda değil, bu son derece insani ve doğal bir durum. Herkesin mizacı, karakteri, hayata bakışı ve frekansı bir olmak zorunda değil ki. Biriyle anlaşamayabilirsin, karakterin uyşmayabilir veya duruşunu sevmeyebilirsin, buna hiç kimse bir şey diyemez.

Ama burada asıl önemli olan nokta üslup ve edeptir. Bir insanı sevmeyebilirsin ama bunu dile getirirken veya hissettirirken kalp kırmadan, dökmeden, insanı ezmeden yapmak gerekiyor diyorum. Kalp kırmak, bir insanın gururuyla oynamak çok büyük bir vebaldir. Sevmeyen insan saygısını koruyup mesafesini koyar, yoluna bakar.

İnsanların sevgisi de övgüsü de geçicidir. Bugün seni yere göğe sığdıramayan yarın arkandan konuşabilir. O yüzden kulların sevgisine çok fazla anlam yüklememek lazım. Biri beni sevmediğinde, eğer bir yanlışım varsa düzeltmeye çalışırım; bir yanlışım yoksa da nasip der geçerim. Yeter ki kimsenin ahını almayalım, kimsenin kalbini incitmeyelim. Kırmadan, dökmeden, kendi halimizde ve doğru yolda yürümek her şeyden çok daha kıymetli.

Harika bi detay :D beni sevmemelerine okeyim. Herkes sevemez zaten.