Gamsız mısın, dertli mi?

Ne gamsız denecek kadar umursamaz biriyim ne de her şeye dertlenecek kadar kendimi hırpalayan biri. Aslında ortasını bulmayı, hayatı olduğu gibi kabullenmeyi öğrenmiş biriyim.

Zamanında hemen her şeyi kafama takar, küçücük meseleleri bile büyütüp günlerce uykusuz kalırdım. Ama dönüp geriye baktığımda gördüm ki bir şeyleri sürekli dert etmek hiçbir şeyi değiştirmiyor; olan sadece insanın kendi huzuruna, sağlığına oluyor. Bunca zaman her şeyi dert ettim de ne geçti elime? Koca bir yorgunluktan başka hiçbir şey. Bu dünyanın geçici olduğunu, bugün dağ gibi görünen sıkıntıların zamanla küçülüp unutulduğunu fark ettiğimden beri bakış açım değişti. Hissiz değilim elbette, benim de üzüldüğüm ya da zihnimi meşgul eden şeyler oluyor. Ama artık çözemeyeceğim meselelerin altında ezilmek yerine akışa bırakmayı seçiyorum. Hayatı kendime zehir etmektense, elimdeki huzurun kıymetini bilip yola devam etmek çok daha mantıklı geliyor.

Gerçeklere kör olmam, ama müdahalede etmem.
Dertli değilim çünkü herkes her şeyin farkında , ve kimse hiç bir şeyi yanlışlıkla yapmıyor.
Herkes kendi yaşamak istediğini oluşturuyor , ikna olduğuna müsait oluyor.
Sonra üzülüyor evet ama bu onun kendi tercihi.
Beni bağlamaz.
Yanlış tercihi yapanda sensin , yanlış hayatı doğru zanneden de sensin.