Sürekli aynı kişiyi düşünmek neden olur, bu gerçekten o da beni düşündüğü için mi?

özlenen çoğu zaman o kişi değil, onunla birlikteyken inandığın halin. umut dolu, daha diri, henüz pes etmemiş versiyonun. insan sevdiğine değil, onun yanında hissettiğine bağlanır çünkü.

düşünmek, yaşayamamanın fantazisi. biri aklına geldiğinde, aslında geçmişten bir ihtimali kazıyarak bugüne sürüklüyorsun. eksik kalanı tamamlama umudu gibi. ama o eksik bazen kendin oluyorsun. yani her düşündüğün, karşıya değil içindeki boşluğa yazılmış bir mektup.

kimse geçmişte yaşamak istemez ama herkes geçmişi düzeltme hayaliyle yaşar. işte o hayal, düşündüğümüzü sandığımız kişiden çok daha inatçı. insan kendini eksik bırakan şeyi, çoğu zaman gönüllü taşır ruhunda. bazen dua gibi, bazen küfür gibi ama hep içten bir şeyleri eksiltir.