Geçmişte yaptığınız bazı şeyleri hatırlayıp utandığınız oldu mu?

Olmaz mı hiç, insanız sonuçta. Gece kafayı yastığa koyduğunda durduk yere yıllar önceki saçma bir anın pat diye akla gelmesi, insanın içinin cız etmesi ya da ulen ben ne yapmışım diye kendi kendine yüzünü ekşitmesi kadar tanıdık bir his yok.

Geriye dönüp baktığında keşke orada öyle demeseydim, keşke öyle yapmasaydım dediğin anlar aslında zamanla büyüdüğünü, olgunlaştığını gösteriyor. O günkü aklınla, o günkü halinle bir iş yapıyorsun; aradan zaman geçip kafan değişince o günkü hareket gözüne rezillik gibi geliyor.

Aslında o utanma hissi bir bakıma iyi, yerinde saymadığını, kafanın geliştiğini gösterir. Ama geçmişe takılıp kendini yemenin de alemi yok. O gün öyle olması gerekiyordu, yaşandı gitti deyip gülüp geçmek lazım. Dışarıdan çok havalı duran kim varsa emin ol hepsinin arkasında bıraktığı böyle acemi, hatıladıkça yüzünü kızartan anıları illaki var. Bol bol dua et tövbe et

Utanacağım şeyleri hafızamda tutma olayım yoktur. Olmuş bitmişe ve ölmüşe çare yoktur

Oluyor oluyor oloyoyooyoyoyoyopyoyoyotpootoyooyoyoyoyorroororororoorkrorkorkr

Çok var dolu