Hayatta en büyük korkunuz ne, sizi en çok ne düşündürüp geriyor?

Hayatta en çok gerildiğim, aklıma geldikçe içimi cız ettiren en büyük korkum annemi kaybetmek. İnsan hayatta her türlü zorluğa, imtihana bir şekilde göğüs geriyor; ama iş annemin varlığına, sağlığına gelince orada duraklıyorum. Onun yokluğuyla sınanmak, hayatın o en büyük dertlerinde sığınacak o güvenli limanı kaybetmek fikri beni gerçekten çok korkutuyor ve derin derin düşündürüyor.

Bir de genel olarak sevdiklerimin yokluğu, onlara bir şey olması ya da gözümün önünde erimelerine rağmen elimden bir şey gelmemesi hissi de çok ağır. Kendi çabamla, tırnaklarımla geldiğim bu noktada iç huzurumu kaybetmek, sevdiklerime yetememek fikri de zaman zaman kafamı kurcalıyor. Ama ne olursa olsun, en çok annemin acısını yaşamaktan ürküyorum. Yine de takdir neyse onu yaşıyoruz işte; önemli olan hayattalarken kıymetlerini bilmek, hayırlı evlat olmak ve her anın şükrünü eda edebilmek.