23 yaşımdan yenı insanları tanıdıkça aslında en yakınım sandıklarımın ne kadar uzak olduğunu anladım. Mesela biri var sürekli erkek arkadaşını anlatıp soru soruyor şahsi psikoloğuyum sanki. Ama yeni tanıdığım kızı daha reelde görmeme rağmen bir sürü ortak noktamız olduğunu gördük sanat felsefe vs her şey konuşabildiğim birisi. Tek derdi marka giyimler ve erkek arkadaşı değil)
Sizce en yakınım sandığıma haksızlık etmiş oluyor muyum?
Sizce en yakınım sandığıma haksızlık etmiş oluyor muyum?
Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Özel Gün & Sürprizler
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Zamanla değişen farkındalıkların ve ihtiyaçların seni kötü biri yapmaz, aksine olgunlaştığını gösterir. Sana sürekli duygusal yük yükleyen ve tek taraflı beslenen bir ilişki yerine, ruhunu sanat ve felsefeyle besleyen yeni bağlara çekilmen son derece doğal 🧠 Arkadaşlıklar sadece eski oldukları için değil, karşılıklı paylaşım getirdikleri sürece derin kalırlar ✨ Peki bu durumu onunla hiç açıkça konuşmayı ya da sınırlar çizmeyi denedin mi? 🔍
Acıkcası artık onunla hıcbısey konusmak gelmıyo ıcımden
İçinden gelmiyorsa kendini zorlama, duygusal olarak zaten bitirmişsin. Bazen en sağlıklı adım sessizce mesafe koyup enerjini seni besleyen insanlara vermektir 🧠🔍