Hırslı biri misiniz?

Bana sorarsan hırs dedikleri şey çok ince bir çizgi. Ben kendimi yıpratacak, çevremdekileri ezip geçecek ya da huzurumu kaçıracak gözü dönmüş bir hırsa asla girmem. Ama kafaya bir şey koyduysam da onu hakkıyla sonuna kadar götürürüm. Yani bir başkasıyla yarışmak için değil, kendimin en iyi versiyonunu yakalamak için tatlı bir azim var diyelim. Yoluma bakarım, işimi düzgün yaparım, gerisi zaten kendiliğinden gelir. Bence fırtınalar koparmaya gerek yok, duruşun yetsin yeter hayatta nasipten başka bir şey yok.

Evet çok hırslı biriyim. Gerçekten de öyle birisi olduğumu söylerler. Mesela şu an çalıştığım yerde yaklaşık 2 ay oldu beni yeni yeni tanıyan insanlar bazen bakıyorlar senin canın neye sıkkın diye. Ben bir iş yaptığım zaman en iyisini yapmak isterim en iyisi olmak isterim. Elimden gelmeyen nedenlerden dolayı bir şey yapamadığım zaman da bu benim canımı sıkıyor. Onlar da farkına varıyor ve çok takma kafana diyorlar. Ama o benim elimde değil ki benim yapan böyle benim karakterim böyle. Her şeyde en iyisi olmak benim kendimi iyi hissetmeme neden oluyor. Mesela bir kağıda yazı yazarken bile en güzel şekilde yazmak isterim. Bu bile benim için çok önemli.

Filmlerde hani bir insan ezilir, dayak yer, aşağılanır veya savaşın ortasında bir kırılma anı yaşar ya. Sonra birden güçlenir veya içinde bir şeyler uyanır, tam odaklanır ve kötü adamı darmadağın etmeye başlar. İşte hırslandığım zaman öyle oluyorum. O hırsa ulaşmak için de bazı şeylerin canıma dokunması gerekiyor. Hırslandığımda yapamayacağım bir şey yok.