En ana kuzusu yönünüz nedir?

Ana kuzusu olmak ile anne sevgisini ve emeğini hürmetle taşımak arasında ince bir çizgi var. Yetişkin bir bireyin kendi kararlarını alamayıp her adımı annesinin onayına bağlaması elbette itici... Fakat hastalandığında o sıcacık çorbanın kokusunu aramak ya da ne kadar büyürsen büyü onun yanında çocuklaşabilmek bir zayıflık değil, sığınaktır... Benim en 'ana kuzusu' yönüm, dünyanın tüm yükü üzerimde de olsa onun tek bir dualı cümlesiyle o yükün hafiflediğine inanmamdır...

Annemin ben 43 yaşına gelmeme rağmen hala bana en sevdiğim yemekleri yapması. Eve gittiğim zaman hala bana sorması bugün ne yapayım canın ne istiyor demesi. Böyle olduğu zaman da insan kendisini misafir gibi hissediyor. Gerçekten doğru söylüyorlar bir çocuk anne babanın gözünde hiçbir zaman büyümüyor. Fiziksel olarak büyüyor ama gözünde hala küçük görünüyor. Demek ki bu da ebeveyn olmanın bir artısı mı diyeyim eksisi mi diyeyim. Ayrıca yine topluca bir yere gittiğimiz zaman ilk önce yine yiyecek olarak annem bana getirir al sen tadına bir bak diye. Öyle seviyorlar hala.

Ailemin köye gittiği durumlarda (hafta sonu) beni yalnız bırakmamaları nedeniyle ailemle köye mecburiyetten gitmek...