Sence alttan almak olgunluk mu, yoksa boyun eğmek mi?

Sevdiğin için değer verdiğin için bazı konularda durumlarda susmak konuyu hemen kapatmak karşılıklı zor duruma sokmamak için çünkü insan sinirliyken ne yaptığını bilmez bir cesaretle kullanmaması gereken sözler çıktığında dönüşü olmayan bir yola girip güzelim yuvalar bitiyor. Fedakarlıkla alttan almak farklı şeyler içinde çözemediğin endişeler varsa bu bundan kaçarsın ama kaçmak ne fedakarlıktır nede alttan almak kaçmak sadece korkmaktır. Alltan almak o anki olumsuz gelişmenin gidişatını iyi hale getirmek için geri adım atmaktır ortamı ya da durumu yatıştırmaktır alttan almak bazen içinde korkularıda barındırabilir. Fedakarlık ise elinde imkanlar varken endişe ve korkuların yoksa kendi isteğinle ona yapılan bilinçli yardımlardır. Gizli yapılan yardımlarda fedakarlık sayılamaz çünkü karşı taraf bilmiyor ve bu onun gözünde hiçbir şey ifade etmez.

Sadece şunu söylebilirim.. O da yerine göre yani seni kullanmak amacıyla gelenlerin dışında olan hareketlerde alttan alarak, fiilin öteye taşınmasını durdurmak olgunluk şeklinde ifade etmemiz uygun olur. Çünkü böyle davranışlar rutin hale gelirse o zaman gerçeklikten uzaklaşılır. Boğun eğmek gibi bir davranışa evrilirki bu hiç kimsenin istemeyeceği bir davranış olur. Bu durum sınır ihlali gibide diyebileceğim bir duruma dönüşür.

Alttan almak bazen olgunluktur; her tartışmada haklı çıkmaya çalışmamak, bazı şeyleri büyütmemek gerekir. Ama sürekli susuyor, kendinden ödün veriyor ve karşı taraf üzülmesin diye kendi duygularını bastırıyorsan bu artık boyun eğmektir. Olgunluk, gerektiğinde anlayış göstermek; gerektiğinde de sınır koyabilmektir.