Kaybolmanın hükmü nedir?

İnsan ne zaman ki geleceğinde ulaşmak istediği arzu, istek ya da umutlarına olan inancını yitirip, yer yön seçemez hale gelirse, zihinsel açından kayboluşun kasvetli boşluğuna düşer.

Bu durum beraberinde bir yere ait olmama hissiyatını da yeşertir ki, kişinin yeni yönelimlerle süreci tekrar denemek, kendini mevcut belirsizliğin insafına bırakmak ya da bambaşka biri olarak doğabilmek için kendi gerçekliğinin salt sınırlarının duvarlarını yıkmak dışında pek seçeneği de kalmaz.

Yöneliminin hangi yönde oluşu sahip olduğu yaşam enerjisine, dünyayı algılayış biçimine, ondan istediklerinin gerçekliğine göre değişkenlik gösterebilir elbette.

Böyle zamanda genelde hırs ve psikoloji devreye girer. Sana yapılanı başkasına yaparsın ve haz alırsın..

Denge..

Kendimi bulana kadar yaptığım her şeyden aile bakanı sorumludur.

gazeteye ilan verdinmi kendimi kaybettim hükümsüzdür

kaybolmanın hükmü yok oluş değil, yabancılaşmadır.
Etrafına uzaklaşır, yalnızlaşır ama kendine yaklaşır kendini, kendi sırlarını keşfetmeye başlar.
Sonra doğru kişilerle olmaya başlar.

Bazen kaybolmak kötü bir şey değil bence. İnsan nerede mutlu olmadığını anlayınca, aslında kendini bulmaya da başlamış oluyor.

İnsan benliğini nerden geldiğini unutursa kaybolur..

kendinle yüzleşmemek için yanlış kalabalıklarda oyalanmaktır.

Ruhen kaybolmak en acısıdır insanın kendini bulamaması 🥺

bence hiçbir yere ait olmadığını anlamak özgürlüktür.

Ağır felsefe, burayı aşar

İnsan Kendi merkezinde olmalı