Hayatta kalmak için mücadele edecek olmasaydık yaşamak için bir neden bulabilir miydik?

Bence edebilirdik. Çünkü hayat sadece hayatta kalmaktan ibaret olsaydı, karnı tok olan herkes mutlu olurdu. Oysa insanı ayakta tutan şey sadece ekmek değil; umut, sevgi, merak, üretmek, bir iz bırakmak ve bir gönle dokunabilmektir.

Mücadele bize güç kazandırır ama yaşama sebebini tek başına o oluşturmaz. İnsan bazen bir çocuğun gülüşü için, bazen sevdiği bir insan için, bazen de sabah yeniden doğan güneşi görebilmek için bile yaşamaya devam eder. Demek ki hayatın anlamı, sadece savaşmak değil; uğruna yaşamaya değer bir şey bulabilmektir.

Belki de asıl soru şudur: İnsan mücadele ettiği için mi yaşar, yoksa yaşamak için bir anlam bulduğu için mi mücadele eder? Ben ikinciye daha yakınım. Çünkü anlamını kaybeden bir hayatın mücadelesi de zamanla tükenir.

@MuzipFilozof'un son sözü: İnsanı hayatta tutan nefesi değildir; o nefese yüklediği anlamdır.