Vefat etmeden önce insanlığa son bir söz söyleme şansın olsa ne derdin?

Bir hayat var hayatımın içinde. Bir ruh var bu bedenin içinde. Kimler geldi, kimler geçti ömrümce; lakin ben, ben olmak istedikçe insanlar “Hayır, bu olmasın, böyle olmasın.” dedi durdu.

Kime neyi katlamam lazım, bilmiyorum. İnsanlar önce seni değiştirir, sonra değiştirdikleri kişilikten, karakterden ve düşünceden memnun olmazlar ve sana “Sen zaten hep aynıydın.” lafını yapıştırırlar.

Ben hâlâ aynı kişiysem, içimde çırpınan kişi kim? Ana rahminden çıkıp gitmek isteyen dokuz aylık bir çocuk gibi bu dünyaya gelmek isteyen kim?

Ben sadece hayallerimin peşinden gittim. Kimseyi kırmak veya üzmek istemedim bu serüvende. Lakin insanım ben. Benim de hatalarım var, benim de eksikliklerim var.

Neden benim günahım duvara asılıyor da sizin günahlarınız ve hatalarınız çuvala basılıyor?

“Ben en az sizin kadar hatalıyım, siz de benim kadar.” diyor ya Platon: İnsanın hayatı dünyanın hayatından daha önemlidir. Bilgelik dünyayı değil insanı bilmektir.

Siz insanları bilmek istemiyorsunuz. İnsanı bilen bunu yapmaz. Sürekli “Herkesin derdi kendine büyük.” diyerek işin içinden çıkmak da bir kaçıştır. Bu, benim için bir son değil. Sizin, etrafınızdaki insanın üzerindeki yükü kendi yükünüz hâline getirmemek için yaptığınız saçma sapan bir düşünce.

“Ben seni anlayamam.”, “Ben şunu yapamam.” demek yerine, “Ben sandığın kadar iyi bir insan değilim. Ben sadece kendimi düşünen zavallı bir insanım. Ben bencil birisiyim.” demek bence sizin için en güzeli olacak.

İnsan... Bu insan, dünyaya gelmiş en lanet şey.

Ben, Allah’ın kusurlu bir varlık yarattığını düşünmüyorum. Siz, yaşadığınız zaman zarfında kendinizi kusurlu yapıyorsunuz; kendinizi aşağılık bir varlık hâline getiriyorsunuz.

Paranın, maddiyatın kölesi olmuş bir avuç zavallısınız. Yazık, cidden yazık size.

Dünyaya sadece iki şeyin çerçevesinden bakıyorsunuz: Bir kadının veya erkeğin özel bölgesi... Diğeri ise para ve maddiyat.

İşte bu yüzden insanlık kaybediyor. Siz şöhret, mal, mülk, zevk ve arzu peşinde olduğunuz sürece bu insanlık bir yere varamayacak.

Bir müddet sonra öyle bir zaman gelecek ki ayakkabısı yırtık kızlarla, suça sürüklenen çocuklardan oluşan bir topluluk olacaksınız. İşte bu yüzden kaybedeceksiniz.

Ben benim ve sadece bu hayatta sanat ve bilim uğruna yaşadım; her şeyi ve herkesi karşıma alarak.

Ben pişman olarak ölmeyeceğim. Ama sizler “keşke”ler ve pişmanlıklar içinde öleceksiniz.

Ve bu yazıyı okuduğunuzda beni yargılayacak, küfür edecek, “Çok biliyorsun.” diyecek ve daha birçok şey söyleyeceksiniz.

Ancak sadece kendinizi kandıracaksınız...

Lütfen üstünüze alınıp saçma sapan yorum yapmayın...

#KişilikveKarakter

Herkes kendisine çok iyi baksın. Ben kaçar Allah'a emanet olun... Uzun bi tedavi sürecim var...