Kimseye alışmamak lazım! Siz kolay alışabiliyor musunuz?

İnsanız neticede; ister istemez alışıyoruz.​O alışma süreci bir vakit alıyor ama bir kere alışınca da sanki bütün odak noktan o oluveriyor. Tarif etmesi zor, bambaşka bir his... Ama ben bu hisse kapılırken bile bir gerçeği asla unutmuyorum... Her an her şey olabilir.

​Hayatıma birini dahil etmiş olmam, onun sonsuza kadar orada kalacağı anlamına gelmez. O vazgeçebilir, ben vazgeçebilirim ya da aradaki bağlar bir şekilde kopabilir. Bu yüzden, alıştığım şeylerin bir günhızlı ya da yavaş hayatımdan çıkabileceği ihtimalini hep cebimde taşıyarak yaşıyorum.

​Dışarıdan bakan biri bir anda radikal bir karar verdiğimi sanabilir. Ama bilmiyorlar ki ben o noktaya gelene kadar kafamda bütün ihtimalleri zaten tartıp biçmişimdir. Her şeye hazırlıklı olduğum için evet, belki bir müddet üzülüyorum ama o üzüntüyü bir noktada bırakıp hayatıma kaldığım yerden devam etmeyi çok iyi biliyorum.