İnsanlar neden kendi hatalarını başkalarına yıkarak rahatlamaya bu kadar meyilli?

"İnsan, kötü sonunu bildiği halde sonuna kadar inkâr etmeye meyilli bir varlık."

Çünkü “Ben hata yaptım.” demek sadece bir cümle değildir. O cümlenin arkasından

Temas ettiği en kritik kök burasıdır... " İnsan, sonunu bildiği halde sonuna kadar inkar eden tek varlıktır..."

Çünkü "suçu bir başkasına yüklediğinde, zihinde sahte bir ihtimal kapısı açılır..."

Şayet şuçlu ben değilsem belkide bu kötü sonuç da aslında benim hak ettiğim bir şey değil. O halde hikâyenin sonunu hâlâ değiştirebilirim. En kötü ihtimalle, bu sonun bana bindireceği yükü biraz hafifletebilirim.

Bu tam bir rasyonelleştirme çabasıdır. Kişi, olayın neden-sonuç bağını kendi lehine bükebileceğine sanal olarak inanır. "Dışarıya zırıldamak, vicdanın üzerini örten geçici bir anestezi işlevi görür..."

.

narsist insan özelliği hatalıysa hataliyim demez sen beni bu hataya sürükledin der eheh

Bu yine iyi. Bir de her bku yiyip, sanki başkası yemiş gibi dedikodu yapan var aq.

Narsist insanlar hatalarını kabul etmez başkalarında bulur sürekli. d

Beceriksizlik olarak görüyorum

Çocukluk işte :D

Ucubeler ya

Konuşmuyorum onlarla

Hatasızım çünkü