Para mı huzur mu deseler hangisini seçerdiniz?

Benim böyle bir tercihte; önce benim açımdan, paranın ne kadar önemli bir unsur olduğunu düşünürdüm. Çünkü para olmadan huzur olmuyor. İnsanı ayakta tutan yegane güç paradır. Hemen bazıları itiraz ederler. Gerçekten para olmadan huzur olmaz. Çalışmazsan ekmek bulamazsın. Huzurunda olmaz. Paran oluncada; her şeyi karşılayacak bir ekonomik güç, seni finanse eder. İşte o zaman kendini rahat ve huzurlu hissedersin. Para olmadan hiç bir şey olmuyor. O yüzden paranın dışında, hiç bir şey huzur değil, rahatlık dahi veremez. Parasız kalırsan huzursuz olursun. O zamanda parayı ben nereden bulacağım diye düşünürsün. Bunlar en basit örneklerdendir.

Hiç düşünmeden huzuru seçerdim. Çünkü para birçok şeyi satın alabilir ama huzuru satın alamaz. Rahat bir yatak alırsın ama rahat bir uyku alamazsın. Büyük bir ev alırsın ama o evin içine huzuru koyamazsın. İnsan bunu hayatı yaşadıkça daha iyi anlıyor.

Elbette para önemlidir. Kimse maddi sıkıntı yaşamak istemez ve insanın temel ihtiyaçlarını karşılayacak kadar kazanması büyük bir nimettir. Ama para amaç hâline geldiğinde, çoğu zaman insan huzurunu, sağlığını ve sevdiklerini fark etmeden kaybetmeye başlıyor. Bana göre para cebinde güzel durur; kalbine yerleştiğinde ise yük olmaya başlar.

Benim için akşam başımı yastığa koyduğumda vicdanımın rahat olması, sevdiklerimin iyi olması ve içimde sükûnet hissedebilmek milyonlardan daha kıymetlidir. Çünkü huzur varsa insan elindekine şükreder; huzur yoksa dünyanın serveti de insanı mutlu etmeye yetmez.

@MuzipFilozof der ki: Para hayatı kolaylaştırır; huzur ise hayatı yaşanır hâle getirir.

Açık konuşmak gerekirse, bu ikisini düşman gibi karşı karşıya getirmeyi baştan yanlış buluyorum. Paranın tek başına huzur getirmediğini hepimiz biliyoruz ama cüzdan bomboşken de evde huzur tutturmak mucizelere kalıyor. Huzur benim ana kalem, korumam gereken en büyük sermayem; para ise o kalenin surlarını sağlam tutan, fırtınada çatıyı üstümüzde tutan malzeme. Yani 'önce huzur' derim ama o huzuru kimseye muhtaç olmadan yaşatacak kadar parayı da masadan kaldırmam. Aç kalıp huzurluyum demek kendini kandırmaktır; ikisini doğru dengede tutmak ise asıl ustalıktır. 🙂