Sizin bugüne kadar yaşadığınız en büyük hayal kırıklığı neydi, zamanla gerçekten geçiyor mu?

Çok sevdiğim bir arkadaşım vardı kız arkadaşım derken utanıyorum hâlâ çok değer verdim çok sevdim resmen küçük bir kız çocuğu gibi seviyordum onu sonra bir gün tartıştık ve ayrılmak istediğini söyledi sonra gecesinde sinirli söylediği beni çok sevdiğini söyledi bende aynı şekilde onu çok sevdiğimi ve ayrılık lafını lütfen aramıza sokmamamız gerektiğini söyledim neyse aradan 10 gün geçti ve aile evinden aynı şehire gittik ve gittiğim gün daha yanına gitmeden tekrar ayrılmak istediğini söyledi öyle böyle derken ayrıldık benden hemen sonra ilişkimiz boyunca arkadaşım dediği çocukla sık sık görüşmeye başladı öğrendim ki benimle ayrılmadan onunla işi pişirmiş aldatmış beni sonra belli zaman sonra bu çocuklada iletişimi kesildi bu zamanda sürekli birileri ile takıldı takipleşti neyse bu süre zarfında ortak bir arkadaşımız vardı ben onunla dertleşiyordum anlatıyordum arkadaşım olduğunu düşünüyordum ama sonra çocuk benimle iletişimi kesti ve bu kızla daha fazla samimi olduğunu gördüm sürekli yan yanaydılar yanımdan geçerken gülmeler eğlenmeler mi dersin neyse öğrendim ki bunlar sevgili olmuş birine alıştım derken her geçen gün başka bir darbe yedim yakın arkadaşım dediğim insanlar benim yanımda olur sanıyordum ama hepsi bana sırtını döndü ve bu kızla hiç samimiyetleri yokken daha fazla samimi oldular bu insanlar aldatıldığımıda biliyorlardı en acısıda hiç sevilmemiş ve hiç değer verilmemiş olmayı iliklerime kadar hissetmek oldu ve yaptıkları hiçbir şeyden ne bir pişmanlık duydular ne yanlış olduğunu düşündüler ne de birisi dur napıyosunuz demedi