Sadece içimi dökmek amacli?

Burada da ki anonim olmama güvenerek içimi dökmek istiyorum. En azından birilerinin benim duygularımı gördüğünü hissetmek, belki de görülmek istiyorum. Hiçbir zaman kolay bir insan olmadım özellikle son üç yıldır. Ağır bir trafik kazasından sağ çıktım, ancak bu sağ çıkmamla birlikte hem fiziksel hem mental olarak zorluklar peşimi bırakmak bilmedi. Kaza geçirdiğimde bayıldığımda yemin ederim ki hayatım önünden geçti. Hani derler ya 'ölünce' 7 dakikanızı görürsünüz' diye. Öyle bir tasvir vardır. O tasviri tam anlamıyla deneyimledim. O zaman yaptığının hata olduğunu düşündüğüm şeyleri gördüm, ve hastane yatağında uyandığımda yaptığım hataları düzeltmek için bana ikinci bir şans verildiğini aklıma kazıdım. O andan itibaren kendini hep bir düzeltmeye çalıştım. Aslında bir bakıma iyi biri oldum, daha doğrusu gri biri oldum.

Çoğu zaman dürtüsel düşüncelerim var olsa da elimden geleni yaptım. Bazen kulağıma fısıldayan bir şey var, onun deisgini yapmasam zarar görecekmissim gibi hissettitiren bir dürtü. Mezun oldum bu sene liseden. Tek amacım buydu çünkü devlette okuduğum için kaza geçirelim daha üçüncü ayı doldurmadan okula gitmek zorunda kaldım sakat bacağımla, aksi takdirde sınıfta kalacaktım. Lanet gibi günlerdi. Belki size komik gelecek ama arabalardan korkuyor durumdayım, ki bu durum hala var. Bi ara psikolojik destek alamya başlamıştım çünkü şiddetli derecede panik ataklarim ve gerçeklikten kopma durumların söz konusuydu. Nefes almak için çırpındıkça nefes almayı unuttuğumu hatırlarim. Hala davamiz sürmekte, bana iftira attılar. '1nt! hqR' etmek istedi varsayımında bulunuldu. Ölmek istemeyen benim ölüm fermanımi imzaladılar. Adalet yerini bulacak umuyorum. Gerçi bulsa da ne ben eskisi gibi sağlıklı olacağim ne de fiziksel açıdan güçlü