Geçmişimden pişmanlık duyuyorum?

Ben yanlışlar yaptım ve görsel hafızamla bunları tekrar acıdan sonra tekrar hatırlayıp gördüm metitasyondan dolayı bence gelişti sezgiler o yüzden unutmuştum gerçekten sadece birini hatırlıyordum ve şunu fark ettim ben kendimi kullandırmışım az da olsa ve kendimle de gurur duydum hatırlayınca 3üncüden sonra ona hiç fırsat vermemişim akıllı davranmışım o an korkudan anneme demek gelmedi neden bilmiyorum galiba dışlanmaktan korktum sonra araştıra araştıra herşeyi çözdüm bu aile hep korkuyordu ve ikiyüzlü oldukları için çaktırmıyorlardı bunu nerden anladım kız bana vurdu birşeyle kaç kere hatırlıyorum o bile planlıydı çünkü hep beni susturmaktı niyetleri kötü göstermekti o yüzden o kadar çaba vardı kuzende korkuyordu yaptıkları ortaya çıkacak diye geç oldu ve ailesini de hatırladım konuşmaları gördüm onları da dedim suçum ne? uyumak sessiz kalmak travmam olması saf olmamdı görsel hafızamla bu yetenekle kendimle gurur duydum biri hariç oda düşmanlarımı tanıttı bu arada hatalarımı düzelttim kullanamadı yine her zaman ki gibi bu kez aynı tuzağa düşüremedi izin vermedim

Herkesin hataları vardır çünkü kusursuzluk doğaya aykırıdır ve hata yapmak, dünyayı keşfetme ve öğrenme sürecimizin kaçınılmaz bir parçasıdır. Hatalarımız bizi eksik veya kusurlu kılmak aksine, empati kurabilmemizi sağlayan alçakgönüllülüğü kazandırarak hayatın en derin tecrübelerini yaşatarak bizi tam anlamıyla insan yapar.

Herkesin hataları vardır ama hatalardan pişmanlık doğmamalı. Hatadan ders çıkarılır ama pişmanlık sadece günlerimizi mahvetmeye yarar.

Cokmu kötü karanlık
Ve şunu da şöyle bil hatasız insan yoktur

Herkesin hataları olabilir benimde var keşke olmasaydı dediklerim ama önemli olanı onları tekrar etmemek yaşadıklarımızın ne hissettirdiğini unutmamak