Birinin samimiyetine nasıl inanırsınız?

Kolay kolay inanmam kimsenin samimiyetine. İlk izlenim güzel olabilir ama yetmez bana. Zaman geçtikçe değişiyor mu, sözüyle yaptığı birbirini tutuyor mu, ona bakarım daha çok. Herkesin içinde başka, yalnızken başka davranıyorsa uzaklaşırım hemen. Zor zamanda da aynı sıcaklığı gösterebiliyorsa, çıkarı olmadan yanında durabiliyorsa değer veririm buna. Güven bir günde kurulmaz çünkü. Sabırla, emekle ve tutarlı davranışlarla oluşur. O hissi gerçekten aldığımda açarım kapımı ama boş sözlerle değil, davranışlarla kazanılır o yer.

Ben maalesef bu konuda biraz sorunluyum. Hiçbir zaman net bir şekilde güvenemem her zaman bir acaba vardır. Bunu karşıya yansıtmam ne başta ne sonda ama içten içe hep bir güvensizliğim vardır. Bu yüzden zaten bilinçli inanmayı tercih ediyorum, garip hareketler görmedikçe de doğru kabul ediyorum inancımı.