Belirsizlikle baş edemiyorum 🥺?

Belirsizlik insanı karar vermekten daha çok yorar. Çünkü kararın bir sonu vardır; belirsizliğin ise zihinde bin tane senaryosu...

Benim korktuğum şey yanlış karar vermek değil aslında. Verdiğim kararın bedelini sevdiklerime ödetmek. İşte bu yüzden bazen saatlerce, günlerce aynı düşüncenin içinde dönüp duruyorum. Yoruluyorum ama ilerleyemiyorum. Sanki çıkışı olmayan bir koridorda yürüyormuşum gibi.

Fakat zaman bana bir şey öğretti: Hayatta bazı kapılar düşünerek değil, cesaret ederek açılıyor. Belirsizlik hiçbir zaman tamamen bitmiyor. Sadece insan, yürüdükçe karanlığa alışıyor ve gözleri yeni ışıkları seçmeye başlıyor.

Bugün zihnim karmakarışık olabilir. Yorgun da olabilirim. Ama bu, yolun bittiği anlamına gelmez. Bazen Rabbim bize yolu göstermeden önce, yalnızca bir sonraki adımı atacak kadar ışık verir. O adımı atmadan ikinci ışık yanmaz.

Belki de aradığım çıkış, önümde duran kapıda değil; o kapıya doğru yürümeye cesaret ettiğim ilk adımın içindedir.