Nankör müsünüz?

Sen kimsin ki senden nefret edeceğim ben?
Ne zannediyorsun kendini?
Alt tarafı tüm hayallerimin
En şiddetli depremisin.

En azından bir zamanlar...
Ama artık sarsmıyorsun yüreğimi.
Çünkü benim en güzel hislerim
O enkazın altında kaldı.

Ve ben artık temelimi iyi attım.
Sağlam attım.

Adımlarımı da sağlam attım.
Senin sarsıntıların beni korkutmaz artık.

Ben o hataya bir kez düştüm.
Bedelini de ağır ödedim.
Canım yandı, ağzım sütten yandı.

Yoğurdu bile üfleyerek yiyemedim.
Nefret etmiyorum senden.
Çünkü senden nefret edebileceğim

Bir zaman dilimine sahip değilim.

Tamam, kabul...
Zamanında en güzel dakikalarımın
Sahibiydin. Kalbimin de.

Kimsenin dokunmasına izin vermediğim
Kalbimin kapılarını sadece ama sadece sana açtım.
Kimseye aralamadım o kapıyı. Bırak aralamayı,
Kimseyi o kapının önünden bile geçirmedim.

Sen her defasında
Yerini yadırgadın.
İnsan bazen elindekinin değerini kaybedince
Anlayacak kadar nankör hâle gelebiliyor, evet.

Ama sen nankörlükte
Adeta master yapmışsın.

Olacaksan da okumuş kalpsiz ol.
Mantıklı...

#KişilikveKarakter