​Aynaya geçin ve kendinize o soruyu sorun: 'Ona nasıl katlandım?

Katlanmadım ki.
Sevmesini bilmeyene selam bile vermem.
Benim sevgim de kıymetli , saygımda.
Yok öyle 3 kuruşa 5 köfte.
Seviyorum diye beni sevsin diye hayatımı mahvedicem.
Sevgi seveni sevmekle kıymetli ve değerli olabilir.
Etkilet ve ünvanlar sizin yanıltmasın.
Gerçi bunu söylemem biraz komik oldu.
Türkiye’de her şey bunun üzerinden ilerliyor.

Aynaya geçince şöyle bir olay yaşandı bende

Yanlış demem kimseye.. ya da hata.. o an ve o şartlarda bana doğru gelmiş birine sonrasında yanlış demek bana hoş gelmiyor.. demek ki o an öyle gelişmiş ve vuku bulmuş.. artık yapacak bir şey yok :)(

Aslında insanlar gerçekleri görmek istemiyor ve , birşeylerin değişeceğine inanmak istiyor, ama işte en büyük hata , hiç kimse değişmez, gördüğün neyse gerçek de o

Gurursuzcaydı.. Sebepleri detaylı olsa da ana konu aşktı.. Gerek var mıydı, bu kadarına yoktu ama oldu artık.. O da bir tecrübe oluyor iyi tarafından bakarsam..

İlişkiler anlayışı ve özveri ister. Ama bazen herşeye rağmen başarılı olamayız.

Yaşadığım hiçbir şeyden dolayı pişman olmadım. her şey bana birşeyler kattı.

Sevgi Gözlerimi Kör Etmiş Gibiydi, Bana Yaptıklarına Rağmen Onu Alttan Aldım.

Kalbime sorsam daha iyi abla beynimiz hiç inanmadı ki zaten ddlmddşöd

İnsanların kendisi dahil kimseye tahammülü yok artık

Hep kalbin oyunları bunlar, yoksa beyin zaten şüpheci...

Yaşamamız gereken duyguları yaşarız ve bu tecrübeler ileride yapmamamız gereken şeyleri gösterir bizlere o yüzden pişmanlık duymak saçma olur bence

Evet bir sevgi uğruna saygımı kişiliğimi her şeyimi kaybedercesine çabalamışım çok şey vermişim ve bitmek üzere