Hayatınızın en zor dönemi hangi yaş aralığında ve neden oldu?

gün içinde hatırlıyorum aklıma gelir bazen ve bir sırıtış belirir yüzümde o dönemler o zor günlerde nasıl kurtulucam bu durumdan diye düşünürsün çaresiz günlerin zehir gibidir de şimdi hatırlayınca güzelmiş be diyorum

bundan dolayı egom kırılmıyor narsist değilim ama kimseye ihtiyaç duymuyorum sevmediğimde istemiyorum diyebiliyorum çok kolay hayır diyebiliyorum beni yoracak beni üzecek hiçbirşeye daha en başından izin vermediğim için kesip atmak çok kolay oluyor çünkü şöyle oluyor insan.. Ben neleri geçtim be sen kimsin

yargılamıyorum ama fazla alçakgönüllü olunca insanlar ezik sanıyor bazen hadlerini bildirmek gerekiyor böyle olmasını ben istemedim kendileri bu hale getirdi

sakinim tam tersine o kdar sakinim ki beni kızdırmak neredeyse imkansız çünkü kızmam için duygusal hislerimin olması gerek ama onu da hakeden kişiye sakladığım için gerisi bomboş tatava anlayacağın

ben de böyle değildim en başta dedim ya öyle şeyler yaşıyor ki insan öyle zorlanıyor ki öfkesini yutmayı da öğreniyor susmayı da sakinleşmeyi de ve işin tuhafı normalde beni sinirlendiren şeylere sırıtıyorum ama duygusuz değilim sadece kendimi üzmeye değmeyeceğini ailem haricinde beni üzecek herhangi bir insana acımayacağımı biliyorum

https://youtu.be/hBk7BUWpS_4?list=RDrrUMdSIr-GI

derde girmedim ya yazarken bu şarkı çalıyordu slow dinlerken dertli olduğumu nerden çıkardın

aslında böyle düşünmen normal çünkü slow dinliyorsam ya derdimin olması gerekiyor ya da aşk acısı genelde de böyle bilirler ama işin aslı benim dinlediğim her şarkının bir zamanı bir hatırası vardır ve her dinlediğimde o anlara o zamanlara geri dönüyorum sonra da nereden nereye be adam diyorum harbiden nasıl oldu nasıl kurtuldun şükür diyorum yani aslında üzülmüyorum mutluluk bu

Evet hesabım kapatıldı ya yazamıyorum da :(

Allah razı olsun