Başkaları mutlu olunca cidden üzülüp kıskanan tek ben miyim, neden böyle hissediyorum?

Bu bir tek sana özgü bir durum değil dostum senin gibi bende dahil onlarca erkek kadın var 32 yaşındayım desen bir gün mutlu olmuş musun dur hayır olmadım yaşıtlarıma benden küçüklere bakıyorum gerek evlilik konularında gerek sevgili ilişki konularında benden çok ilerdeler sorsan ne yaptın bu yaşına kadar hiçbir şey bu benim seçimim değildi inan bana kariyer iş her şey var ama ne paranı harcayabiliyorsun ne tatilinden bir şey anlıyorsun nede hayattan evli çocuklu aileleri gördükçe kıskanıyorum üzülüyorum kendimi geç kalmış hissediyorum böyle gelip böyle gitmekten hep yalnız kalma düşüncesi artık bana ağır geliyor ama insanın elinde değil ama sorsan onlarda mutlu değillermiş evlenme bekarlık güzel diyorlar mesela yakın arkadaşıma bakıyorum öyle güzel bir eşi küçük kızı oldu insan kıyamaz aldatmaz ama gözü hep dışarıda başka kadınlara para yediriyor birlikte oluyor gönül eğlendiriyor bana nasip olsaydı öyle bir aile kıyamazdım onlara varımı yokumu sevgimi sadakatimi gösterirdim değer bilmeyende çok en çokta o nankörler mutlu bizim dış görünüşümüz iyi değil diye yaşayamacağız o duyguları