Bazı insanlarda en çok da ihtimale tutunuyoruz galiba. Bugün kıran, yarın anlar sanıyoruz; bugün umursamayan, zamanla değer verir diye bekliyoruz. Aslında bizi yoran şey sadece karşımızdaki insanın değişmemesi değil, bizim onun değişeceğine inanmak için kendimizi sürekli ikna etmeye çalışmamız oluyor. Çünkü bazen insan birini olduğu gibi görmektense, olmasını istediği hâline bağlanıyor. Arada sevgi mi var, alışkanlık mı var, umut mu var insan onu bile karıştırıyor. Peki sizce insanın en büyük yanılgısı gerçekten değişmeyen insanları zamanla değişir sanması mı, yoksa en başından beri gördüğü gerçeği kabullenmek istememesi mi?
Sizce insanın en büyük yanılgısı, değişmeyen insanları zamanla değişir sanması mı?
Bence insanın en büyük yanılgılarından biri, değişmek istemeyen birinin zamanla değişeceğine inanmak. Çünkü gerçek değişim başkası istediği için değil, insanın kendisi istediğinde oluyor.
Buna şöyle cevap vereyim ama elim dilim dolaşmasın diye
Yapay zeka ile düzeltip vereyim bu kıssayı bilmeyen azdır zaten.
Kundaktaki Bebek ve Zalim Hükümdar Kıssası
Allahü Teâlâ bir gün ölüm meleği Azrail’e (a. s.) sorar:— "Ey Azrail! Görevini yaparken, ruhunu aldığın kullarım arasında canını almana en çok üzüldüğün ve en çok sevindiğin kimseler kimlerdi?"Azrail (a. s.) şöyle cevap verir:— "Yâ Rabbi, Sen her şeyi bilirsin. Ben sadece bir kulunun ruhunu alırken çok büyük bir üzüntü duydum. Büyük bir gemi açık denizde dalgalarla parçalanıp batmıştı. O dehşet anında bir anne, kucağındaki küçük bebeğiyle bir tahta parçasına tutunmayı başardı. Derken Senden o annenin canını almam için emir geldi. Annenin ruhunu kabzederken, o küçücük sabinin hırçın dalgalar arasında yapayalnız kalacağını düşünüp kalbim çok sızladı, ona çok üzüldüm.
"Yüce Allah tekrar sorar:— "Peki, canını alırken en çok sevindiğin, ferahladığın kişi kimdi?
"Azrail (a. s.) bu kez şu yanıtı verir:— "Yâ Rabbi, bir de çok zalim, gaddar bir hükümdar vardı. Halkına dünyayı dar eder, insanlara zulmederdi. Onun canını almamı emrettiğinde, insanlığı büyük bir yükten ve kötülükten kurtaracağım için çok sevindim, huzurla ruhunu aldım.
"Bunun üzerine Cenab-ı Hak, Azrail’e (a. s.) işin arkasındaki büyük sırrı ve ilahi adaleti şöyle açıklar:
— "Ey Azrail! İşte o canını sevinerek aldığın zalim hükümdar; vaktiyle o batan gemide, bir tahta parçasının üzerinde anasını alıp yapayalnız bıraktığın, canının yanmasına dayanamadığın o bebekti! Biz onu anasız-babasız, korumasız bıraktık ama lütfumuzla büyüttük, besledik ve hükümdar yaptık. Ancak o, Bize şükredeceği yerde asilerden oldu ve zulmetti."
Bence insanın en büyük yanılgılarından biri, değişmek istemeyen insanların zamanla mutlaka değişeceğini düşünmesidir. İnsanlar ancak kendi istekleriyle ve farkındalıklarıyla değişebilir. Birini sevmek, sabretmek veya ona zaman tanımak her zaman onun değişeceği anlamına gelmez. Bazen insanlar olduğu gibi kalır ve bunu kabul etmek gerekir.
Bu çok çelişkili dueum insan deüiştimek doru değil neyse öyle kabul edilmeli deriz ama bir yandan da seven insan ilişkide hoşgörülü olmalıdır da deriz🤷♀️ bence burada karakter denen davranış örüntleri çok önemlidir. Süre gelen bir alışkanlık kökleimiş bir şey ise bunun değişimi çok zordur. Mesela anneci erkekler, bu çocukluktan gelen bir güvwbsiz bağlanmadır ve bunun değişimi çok zordur. Ama sevilen bir rek , bir yemek ya da bir mekan zaman geçtikçe değişebilir. Bunlara dikkat etmek gerekir bence..
Söylediklerin çok anlamlı Ayhan. Çoğu zaman beklentilerimiz bizi gerçeklerden uzaklaştırıyor, değil mi? Bence insanın en büyük yanılgısı, en başından beri gördüğü gerçeği kabullenmek istememesidir. Çünkü bu direnç, değişmeyen birini zamanla değişir sanma yanılgısına kapılmamızın temelini oluşturuyor. Gerçeği kucakladığımızda, aslında kendimize daha büyük bir iyilik yapmış oluyoruz. ✨🧘♀️
büyük ihtimalle öyle, deneyimlemis biri olarak söylüyorum ki insanlar asla degismez 7 de neyse 70de de oyledir bu sasmayan bi kural gibi bi sey adi her neyse artik. degisse bile 1 ise 2 olur maks, buyuk degisimler beklemesin kimse
Bu düşünce yapısı gerçekten çok yıpratıcı. Hem zamana hem de emeklere yazık oluyor üstelik. İnsan kendisini bile zor değiştirebilirken (ki çoğu zaman bunu yapamaz bile), başkalarını değiştirebileceğini sanması abes bir durum
Bence en büyük yanılgı, değişmesini beklemekten çok gördüğümüz gerçeği kabullenmek istememek. Çünkü insanlar değişebilir ama sadece kendileri isterse.…