Saygısızlık yapana saygısızlık yapar mısın?

Bence bu işin kuralı net: Saygısızlık yapana aynı seviyeden cevap verip kendi kaliteden ödün vermem. Eskiden olsa, yalan yok, nefsim devreye girerdi; anında parlar, haddini bildirmek için aynı dille konuşmaya çalışırım.. Ama artık o defterleri kapattım. Şöyle söyleyeyim; benim gözümde artık kimseyle lüzumsuz bir münakaşaya girecek kadar ucuz satılık zaman yok. İnsan zamanla anlıyor ki, kalitesiz bir tartışmaya girmek, karşı tarafa hak etmediği bir değer demek oluyor.

Tabii ki bu durum her şeye susup boyun eğme demek değil, bir köşede bekleyeceğim anlamına da gelmiyor. Bazı çizgiler vardır, kırmızı çizgidir; oraya basıldığı an tepkimi en net, en keskin şekilde koyarım. Ama bunu bağırıp çağırarak, değil; öyle bir ağırlıkla, öyle asil ve ağırbaşlı bir tavırla yaparım ki, karşımdaki kendi seviyesinin altında ezilir. Hani derler ya, bazen öyle bir bakarsın ya da öyle tebessüm edersin ki, en büyük tokattan daha etkili olur; işte tam olarak o hesap.

Açıkçası kendimi yormaya hiç niyetim yok. Baktım biri saygısızlık mı yapıyor? İçimden hafifçe gülüp geçerim, onun acizliğine veririm. Kendi seviyemi korumak, benim için en büyük zairdir. Cesur ve dik durmak, her kavgaya atlamak değil; hangi kavganın senin kalitene yakışmayacağını bilmektir. Benim cevabım, benim duruşum tam olarak budur; kimsenin çiğliğiyle kendi rengimi kirletmem.