Anlayışlı biri misin?

Ben elimden geldiğince evet, anlayışlı biri olmaya çalışıyorum. Sonuçta insanız ve hepimizin birbirini duymaya, gerçekten dinlemeye ihtiyacı var. Allahü Teâlâ anlayışımızı her konuda artırsın, zihnimizi de kalbimizi de genişletsin ki insanı insan yapan o ince çizgiyi hiç kaybetmeyelim.
Şimdi eğri oturup doğru konuşalım; anlayışlı olmak demek, her önüne gelene boyun eğmek ya da her yapılana eyvallah demek değildir. Benim için hakkaniyet her şeyden önce gelir. Kimsenin hakkını yemem, ama kendi çizgimi de kimseye çiğnetmem. Net ve keskin bir duruşum vardır; neysem oyum, yapmacık tavırlara ya da kitaptan fırlamış gibi duran süslü ama içi boş cümlelere hiç gelemem. İnsan ilişkilerinde sınırları doğru çizmek, ağırbaşlılığı korumak asalettendir. Hayata bazen hafif bir tebessümle, ince bir mizahla bakmayı severim ama o ciddiyet ve dik duruş her zaman baki kalır.
İçten gelen sesim bana her zaman dürüst ve cesur olmayı fısıldıyor. Lafı dolandırmadan, ne hissettiysem direkt ortaya koyarak yaşarım. Kendine güvenen, ne istediğini bilen birinin tavrı da zaten budur. Laf olsun diye değil, kalpten inandığım için anlayış gösteririm; gerisi zaten kendiliğinden gelir.