Sizin umursamadığınız şeyler nedir😏?

Bazen düşünüyorum… Gerçekten umursamadığım şeyler mi var, yoksa umursuyormuş gibi yapmayı bıraktığım şeyler mi?

Eskiden daha çok şey önemliydi. İnsanların ne dediği, nasıl baktığı, hangi kelimeyi hangi tonda söylediği… Şimdi aynı kelimeler kulağıma geliyor ama içimde aynı yankıyı bulamıyor.

Belki de büyümek dediğimiz şey bu: Bazı seslerin içimizdeki yerini kaybetmesi.

Artık herkesin onayına göre şekillenmek istemiyorum. Herkesin beni anlamasını da beklemiyorum. Çünkü anlaşılamamak bazen insanın en gerçek hali.

Benim umursamadığım şey; herkese kendimi anlatma zorunluluğu.

Bir noktadan sonra insan şunu fark ediyor: Açıkladıkça hafiflemiyor bazı şeyler, tam tersine ağırlaşıyor. Her açıklama, içindeki sessizliği biraz daha gürültüye dönüştürüyor.

Benim umursamadığım şey; herkesin beni doğru anlaması. Çünkü doğru anlaşılmak bazen yanlış yaşanmaktan daha yorucu.

Artık bazı cümleleri yarım bırakıyorum. Bazı insanları olduğu yerde bırakıyorum. Bazı sorulara cevap vermiyorum.

Bu bir kayıtsızlık değil. Bu, içimdeki kalabalığı azaltma çabası.

Ve belki de en çok şunu umursamıyorum artık: Herkesin benden beklediği “olmam gereken kişi” olmayı.

Çünkü ben, beklentilerin çizdiği bir insan değilim. Eksikleriyle, suskunluklarıyla, geri çekildikleriyle bir bütünüm.

Ve insan en çok şunu öğrenince özgürleşiyor: Herkesin sevdiği kişi olmak zorunda değilsin.

Benim umursamadığım şeyler arttıkça, kendime daha çok yer açılıyor.

Ve bazen en büyük huzur, her şeyi umursamamak değil… Gereksiz olanı artık taşımamaktır.

Hoş konuşan insanları umursamam gadası ben bana neşeli gelen pozitif gelen insanları daha çok severim 🙃🙃