Küçükken giyimimi ve konuşmamı ailem hep eleştirdi, bu beni psikolojik olarak nasıl etkiler?

@Benitanıyorsun geçirmedim maalesef. Keşke geçirseymişim belki de boşlukta hissetmemim temel nedeni budur

@Benitanıyorsun yalnız kaldığım için sürekli. Annem babam çalıştığı için, babaanne, amca eşi böyle her gün farklı insanlarla kalmak mecburiyetinde kaldım. Cam önünde evimizin ışıklarının yanmasını beklerdım, koşarak giderdim. Gelince almazlardı bile, kendim giderdim. Çok sıkılırdım. İstemediğim yemekleri zorla yedirirlerdi, ama iyi ama sağlıklı diğe diğe. Eve gelince hmmmm kimseyi kızdırmadın dimi, hmmm böyle oturmadın dimi, hmm saygısızlık etmedin dimi, böyle gülme böyle durma böyle oturma, ayıp, saygısızlık, günah. Sonra okula başladım, annem işten ayrildi, tam sevinicekken yaz tatillerinde çalışmaya başladı. Paraya ihtiyacimiz yoktu ama annemin bipolar hastaliği vardi, yalniz kalmak istemiyordu, her şeyden hemen sıkılırdı. Büyüdüm üniversiteye hazirlanirken tamda o siralarda yardima ihtiyacim varken yine çalışmaya başladı. Akşam yemekleri bendeydi hep. Gün içinde ortalığı toplamak küçük temizlikler felan. Okul formami bile kendim yikardim. Allah razi olsun para sikintimiz hiç olmadı hiç bir şeyden asla eksik kalmadim ama, sanirim hep yalnizdim..

@Benitanıyorsun işte. Hayat. Hepimize farkli. Annem babam 2 ay da bir, bazen 3 ayda bir maaş alinca birlikte bi miktar para verirlerdi, elimde içeceğim mağaza mağaza dolaşır istediğimi alırdım, arkadaşlarım peehh be şansa bak kızda derlerdi. Ama bilmezlerdi ki, o alışveriş çantalarıyla, bom boş karanlık bi eve, korkarak bismillah bismillah diyerek girip, ışıkları yakıp, her şeyi bir kenara fırlatıp yemek sofrası kuracağım. Annemler gelene kadar gözüm saatde yapayalnız oturacağım. Ama yine de onları seviyorum. Ailem işte. Kimse anne babasını seçemez, evladını da seçemez. Umarım barışırsınız..

@Benitanıyorsun ama yaşlanıcaklar, sen de yaş alınca özlem duyacaksın..

Bizim de maddi imkan kötüydü, sınıfın en sosyalleri en zenginlerdi çok üzülürdüm ağlardım ama aileme içimi dokemezdim uzulurlrr diye

Üzülürlerdi tabii. Ne kadar iyi kalpli bir evlatmişsın..

Şimdi de panik atak hastasiyim

Çok geçmiş olsun. Ben de sürekli kendimi boşlukta hissediyorum. Zamanla iyi zamanla kötü oluyorum artik maskeli depresyonum mu var, major mu ne mi bilmiyorum. Bilmekte istemiyorum zaten.

Sana da geçmiş olsun, ben artık insan sevmiyorum, arkadaşlarımı sildim, sosyal medya kullanmiyorum zaten yani insatgram vs , insanlar mutlu olunca uzuluyorum

Bu senin suçun değilki zaten. Ne yapalım. Hayatimiz devam ediyor. Hiç arkadaşın yok benimde. Yani var da olmasa daha iyi. Öylesine dururlar orada.

@Benitanıyorsun onu unutmuyoruz zaten de, zamanla onlarında yaşadıklarını görünce bi üzüntü geçirdim ben. Ya da sürekli her şeyin hayatta bi açıklaması var gerçeğine fazla kapılmış durumdayım..