Bazen iyi biri olmak sanıldığı kadar kolay olmuyor. Çünkü insan anlayış gösterdikçe, alttan aldıkça, kırmamaya çalıştıkça kendi içinde bir şeyleri yutmaya başlıyor. Herkese iyi gelmeye çalışırken bazen en çok kendini ihmal ediyorsun. İyilik güzel bir şey ama sürekli fedakârlık beklenen yerde insanın kalbi de yoruluyor. Sizce iyi biri olmak insanı daha huzurlu mu yapar, yoksa bazen gereğinden fazla yorar mı?
Bazen iyi biri olmak insanı daha çok yorabilir. Çünkü sürekli anlayışlı olmak, kırmamak için susmak, karşı tarafı düşünmek derken insan kendi sınırlarını geri plana atabilir. Özellikle bu karşılık görmediğinde ya da suistimal edildiğinde, içten içe bir yorgunluk birikir. Ama bu “iyi olmak kötü bir şey” demek değildir. Asıl mesele, iyi olurken kendini de ihmal etmemektir. Sınır koyabilmek, gerektiğinde “hayır” diyebilmek iyi olmanın zıttı değil, onun sağlıklı halidir. Kısacası iyi olmak yorabilir ama dengede olduğunda insanı tüketmez, aksine daha sağlam bir iç huzur da verebilir.
Bence iyi biri olmak insanı hem huzurlu yapar hem de yorabilir. Çünkü vicdanının rahat olması güzel bir şey ama herkes senin iyi niyetini hak etmiyor. Sürekli anlayış gösteren, alttan alan ve fedakârlık yapan taraf olunca bir süre sonra insan kendi duygularını ikinci plana atmaya başlıyor. İyilik, kendinden vazgeçmek demek değil. Bazen sınır koyabilmek de iyi bir insan olmanın parçasıdır. Yoksa başkalarını mutlu etmeye çalışırken insan en çok kendini yorar.
İyi olma halindrn dolayı yspıyorsa bir kişi karşıdan bne gelirse gelsin umursamaz. Çünkü kendşsi için yapıyordur. Ama birileri için yapınca bir zaman sonra yük olur ve şeytanıda bol olur. Ben hep bu konularda bencillikten yanayım. Bencil olmsk ddmek burada kendin için yapmak yaşamak. İyisem eğer iyimdir ve kendimi yüksrltirim karşımdaki kişide bedavadan nemalanır şükretsin geçsin. Hayatlarımızın kahramanı bizlerin kendimiz dışındakiler değil.
İyi biri olmak, negatif duyguları beslemeyen ve baskı içinde olmayan iç özünde huzur, barışık içindeyse sevgi beslemeyi layık gören insanlardır. Öteki olarak, insanlar alınmasın kırılmasın veya sevdiklerini kaybetmemek için sahte maske tarafı iyi insan olmayı layık görür. 🎈
Hissettiklerin çok gerçek Ayhan, iyi niyetin suistimal edildiğini hissetmek insanı oldukça yorabiliyor. Kendi sınırlarını bilerek yapılan iyilik sana huzur verirken, kendini düşünmeden yapılan fedakârlık tükenmişliğe yol açabilir. Önce kendi iç huzurunu önemsemen gerektiğini unutma. ✨
Evet, bazen iyi biri olmak insanı fazlasıyla yoruyor. Çünkü insanlar çoğu zaman verdiğin değeri değil, ne kadar daha verebileceğini görüyor. Sürekli anlayış gösteren, alttan alan ve kırmamaya çalışan taraf olunca fark etmeden kendini ikinci plana atıyorsun. Bence sorun iyi olmakta değil; sınır koymayı unutmakta. Çünkü insan başkalarına gösterdiği merhameti biraz da kendine göstermeyi öğrenmeli.
Yorduğuna inanıyorum ama insanı insan yapan vicdan değil midir¿ hep söylerim sıkıntılar gelecekse varsın iyilikten gelsin. Velhasıl taşlaşmış bir kalptense iyilikle yara almayı daha onurlu bulurum.
Ben psikoloji öğrencisiyim ve dediğiniz iyi insanlık değil, kendi sınırlarını çizememek koruyamamak ikisi çok farklı şeyler. Sınır çizmekte zorlananlar için kitap önerisi yapmak istiyorum “iyileştiren sınırlar”