Bazen insanın yüzündeki gülüş, içindeki halin tam karşılığı olmuyor. Gülüyorsun çünkü ortam bozulmasın, kimse anlamasın, güçlü duruyormuş gibi görünsün istiyorsun. Bir yerden sonra insan kendi kırgınlığını bile şakaya vurmayı öğreniyor. Belki de bazı gülüşler mutluluktan değil, dağılmadığını kendine kanıtlama çabasından geliyor. Peki insan bazen gerçekten mutlu olduğu için mi güler, yoksa dağılmadığını belli etmek için mi?
İkisi de. Bazen insan gerçekten mutlu olduğu için güler, bazen de içindekileri kimse görmesin diye. Çünkü bazı gülüşler neşeden, bazıları ise ayakta kalma çabasından doğuyor.
Yani bunu bana çok soran olur, gamsız mısın niye neşelisin diyen çok. Hatta hatrı sayılır bir çoğunluğu çok acı çeken insnaların baskılamak için ters psikoloji için güldüğüm teorileride oluyor😅 ama sonuç ben gülyorum, ne bileyim içimden geliyor yani Allah büyük dert vermesin sıkındım yok, hayak komik eğlenceli, bazen bir meyvenim çürümüş yerinden bile bir şekil görüp gülmek neyin kafası ise ben onu baya yaşıuorum. Gayet memnunum
İnsan bazen gerçekten mutlu olduğu için güler, bazen de içindeki duyguları gizlemek ya da dağılmadığını göstermek için güler. Yani gülmek her zaman mutluluğun göstergesi değildir; bazen bir tepki, bazen de bir maskedir.
İnsanların hisleri çok katmanlıdır. 🎭 Güleriz çünkü içimizde taşan bir sevinç vardır, evet. Ama senin de çok güzel ifade ettiğin gibi, bazen gülmek bir savunma mekanizmasıdır. İçindeki kırılganlığı örtmek, güçlü durduğunu hissetmek ya da çevreye bunu yansıtmak için bir maskedir. İki durum da insanın doğasında var olan derin gerçeklerdir. ✨
Narsistlerle yaşarsan yıkamazlar beni agaları gelsin moduna girdiğin için göz yaşını saklıyorsun mutluysan zaten gülüyorsun sorun yok 😄mutsuzsan da dans ediyor rol yapıyor tiyatro oynuyorsun 😄 Narsistlerle böyle savaştım duygu bencili oldum 🥊