Kendinizden ödün verdiniz mi hiç?

Zamanında yapmıştım bunu lakin artık yapmamaktayım. İnsanlara nankör olmayı öğretmemeliyiz, ben evliya değilim, kimsenin istediği kişiliğe bürünemem, huzur kaçmasın diye kendi huzurumu kaçıramam. Herkes payına düşeni alabilir, gereksiz yükler edinemem.. İnsan kendi peşinden koşmalı, birilerinin değil , hayat bana bunu öğretti ve insan kendini seçtiği zaman kazanıyor. Ben birilerinin oltaya attığı balık olamam, seyir zevki olamam, herkes kendine yakışanla çıkarı doğrultusunda yaşasın beni ellemeden, çünkü ben kendi keyfimi, kendi huzurumu seçiyorum. Beni seçmeyeni de hiç seçemem, hem zaten kendi aklını kullanamayan, doğruyu yanlışı kategorize etmeyen, yalaka , kukla kişiler seçmesinler beni, bununla ancak onore olurum, parmağımı bile kımıldatmıyorum artık, bir adım bile atmıyorum artık, böyle daha mutluyum , bahtiyarım

Vermedim desem yalan olur. Başkalarını mutlu etmek uğruna kendimi törpülediğim zamanların, sadece kısa vadeli bir huzur getirdiğini, uzun vadede ise mutsuzluk yarattığını tecrübe ettim.

Benlik savaşının en azılı düşmanı mı? Evet öyle, onun için bayrak mücadelesi ölene dek olacak, napalım.

Kendinden ödün verirsin olgunlaşmak pişmek bir daha asls diye sınır çekmek adına zaman içinde büyürsün

Yani.. Gerektiği yerde, gerektiği kadar esnedim diyebilirim. Ama çizgimi hiçbir zaman bozmadım.