Kimse beni anlamıyor?

Kendimi bildim bileli hep böyle hissediyorum. Soru sorma çabam da yok aslında şuanda, sadece öyle yazmak istedim. Kendimi olabildiğince şu an yapayalnız hissediyorum, ne yaparsam yapayım bu his geçmiyor. Gerçekten kurtulmak çok isterdim ama susmuyor mesela bu kafamın içindeki ses, endişe, kaygı. Ve kimseye de söyleyemiyorum söylesem de bir şey değişmiyor. Sanki hayatı yaşayamıyorum, çok zor geliyor. Bazen bi anlamı yok diyorum yaşamanın, uyanmak istemiyorum.
Güncellemeler
6 gü
Böyle öl*ek cazip geliyor. Aslında üzülüyorum henüz 25 yaşımda bunu dahi istiyor olmaktan ama yapamıyorum, tek başıma ilerletemiyorum hayatı. Mesele sevgililik, para, pul vs değil. Beni tam anlamıyla hayata tutunmamı sağlayacak bir neden yok sanki. Bundan bahsediyorum, nereye gidersem gideyim kimle olursam olayım bi önemi, anlamı yok gibi. Umarım anlatabilmişimdir. Böyle karanlık bi odada oturuyorum da kendim kilitlemişim gibi kendimi.
Kimse beni anlamıyor?
Cevapla