Ölseniz de inadınızdan dönmez misiniz?

Yok öyle körü körüne, boşuna bir inat hikayesi. Konuya göre değişir, her zaman inat etmem. Eğer mesele karakter, adalet ya da haksızlığa karşı durmaksa, evet, gerekirse son nefesime kadar giderim, milim geri adım da atmam. O tarz hayati konularda geri vitesim hiç yoktur. Ama boş bir ego uğruna, sırf benim dediğim olsun diye haksız olduğumu bile bile diretecek kadar da kendimi asla küçültmem. Haklıya hakkını teslim etmek, yanlışımı gördüğümde durup tamam, sen haklısın diyebilmek bence asıl olgunluk ve asil duruştur. Yani anlayacağınız, kırmızı çizgilerim söz konusuysa inadım dağları aşar, sonuna kadar savaşırım. Önemli olan her şeye pençe çıkarmak değil, asıl durulacak yeri bilip omurgayı her zaman dik tutmaktır. Kendime olan saygımı koruduğum sürece, gerisi zaten teferruattır.

Eğer inat aettiğim şeyin mantıksızlığını bana aktarabilirse karşımda ki inat etmem. Ama kişilik karakter konusunda bir konu benim için kötü ise ypaılamaz ise o konuda inat ederim. İdeallerim söz konusuysa ölümü göze alırım yine de inadımdan vaz geçmem para pul mal mülk kaybederim ama o inatı kırmam. D