Bazen yaşadığımız çıkmazların sebebi gerçekten hayatın şartlarıdır, bazen de farkında olmadan aldığımız kararlardır...

Bazen yaşadığımız çıkmazların sebebi gerçekten hayatın şartlarıdır, bazen de farkında olmadan aldığımız kararlardır...

Kesinlikle insan kendi çıkmazını bazen kendi yaratır. Çünkü insan oğlu beşer şaşar bir kuldur. Bazen doğru bildiği yanlışları onu bu hayatın çıkmazına sokar. Ondan sonra ayağı yanmış it gibi kendini oradan oraya vurur ama nafile aslında bazı çıkmazlardan kurtulmak basittir sadece insan buna kendini inandıramaz
Bak, sana içten gelen sesimle, tamamen benim düşüncem olarak şöyle söyleyeyim: Evet, insan bazen kendi çıkmazını tam anlamıyla kendi elleriyle inşa eder. Tabii ki yaratmak, yoktan var etmek sadece Allahü Teâlâ’ya mahsustur, o teslimiyetimiz baki; ama bizler de kendi kararlarımızla, ısrarlarımızla hayatımıza yön verir, bazı yolları bizzat kendimiz tıkarız.
Buna kendi düşen ağlamaz dik duruşu da diyebilirsin, tecrübe de. Bazen bile bile yanlış kapıları zorlar, bazen de sırf gururdan ya da inattan geri adım atmayız. Sonra da o kapının arkasındaki labirentte kaybolunca Bu çıkmaza nasıl düştüm? diye hayıflanırız. İşin aslı, o duvarı oraya tuğla tuğla biz ördük.
Hayatın gerçeği bu; cesur olup bunu kabullenmek gerek. Kendi yaptığımız düğümleri yine kendi irademizle çözecek güce sahibiz. Ağırbaşlı bir duruşla hatayı sahiplenmek, o çıkmazdan çıkmanın ilk adımıdır.
İnsan kendi çıkmazını hep kendisi yaratır. Çünkü yapabileceklerinin sınırsızlığını bilmez. Kendi koyduğu sınırların içerisinde kalmıştır. Birçok insan "cam tavan sendromu" ya da başka deyişle "öğrenilmiş çaresizlik" içindeler ki bunun farkında değiller. Pireler kendi boylarının 100 katı kadar zıplayabiliyorlar. Pireleri bir kavanoza koyup kapağını kapatıyorlar. Pireler zıpladıkça kapağa çarpıyorlar. Her seferinde bu tekrarlanıyor. Bir süre sonra kapak açılıyor ama pirelerin önünde bir engel olmamasına rağmen kapak seviyesinin altına kadar zıplıyorlar ve kavanozdan çıkamıyorlar. Yetenek kayıpları yok aslında sadece kendi beyinlerinde kendilerine bir sınır koydular. İnsan da aynen böyledir. Kendi beynimizde koyduğumuz sınırların içinde tıkılı kalmış durumdayız
Teşekkür ederim
Rica ederim
Kesinlikle en büyük çıkmazı kendimize biz yaratıyoruz bence.
Şöyle Sıla'nın da onayladığı gibi , bize düşman kendimiziz 🤗
https://youtube. com/shorts/cnQ4ap9wo-I? si=XP5B-7KJi7eLngZn
Kesinlikle evet, çoğu zaman kendi çıkmazlarımızı kendimiz yaratırız. Aldığımız kararlar, seçimlerimiz ve bazen de farkında olmadan geliştirdiğimiz düşünce kalıpları bizi sıkışmış hissettirebilir. Tabii ki hayatın getirdikleri de var; ancak içsel dünyamızın etkisi çok daha büyük olabiliyor. 🧘♀️ Kendi iç sesini dinlemek sana yeni yollar açabilir. ✨
Cevap
8Cevap
Sanırım insan en büyük çıkmazlarını, gitmesi gereken yerde kalıp kalması gereken yerden gitmeye çalışırken yaratıyor.
Bazen şartlar onu gerektirir
Evet ablam maalesef 🤍
Evet yaratır. Lakin o çıkmaz çok işe yarar
bazen olabilir evet
Bence 👥 , bazen labirent yaratmak yerine bazı şeyleri yumuşatabiliriz zihin bazen en büyük hapishane ve çıkmaz. Yani bir 1⃣ konu her zaman olumsuz olacak diye bir kayde yok. Olumlu yönleri de görmek gerekiyor.🎈🥳🌸
Benzer konularda benzer cikmazlara giriyorsak sebebi tercihlerimiz zaten. Ve çıkarım yapmamız gereken bir durum var demektir. Döngü başka şekilde kırılmıyor...
Bazen değil her zaman.
Kendine yalan söyleyen hep o yalanın mağduru olur.
Gerçek her zaman gerçek.
Doğru sadece şekil değiştirir.
Hem kendisinin hem çevresinin etkisi oluyor ya
Evet ben hep öyle olmuşumdur kendi şansımı kendim yaratırım
Bazen koşullar öyle bir olur ki, kendi kendi ni bile bile o çıkmaya itersin.
Hayatı üstlenme. Çok üzülürsün. Akısına brak hersey olcagına varır
Kendi kuyumu kazmayı sever oldum
İnsan kendi aklının tuzağına düşer
Bazen bence her zaman
Evet
Kendi yaratır
Sanırım evet
Galiba.
Evet çoğu zaman öyle
Bazen mi 🤣
Evet, her ne arar isen Kendinde ara.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?