27 yaşına gireceğim ama liseli kızlardan daha az olgun hissediyorum sebebi ne?

29 yaşına girdim ama kendimi hâlâ 18-19 gibi falan hissediyorum. Hani evliliğe daha çok var, yapabileceğim şeylere daha çok zamanım varmış gibi. Millet evlendi, çocuğu oldu, hayatlarını yaşıyorlar, yön veriyorlar. Ben ise işten eve gelirken sanki okuldan eve gelmiş gibi hayatı umursamazca yaşıyorum. Kafası çalışan, az çok iyi bir öğrenciydim ama geleceğimi hiç düşünmedim. Biraz da bu hayatta ne istediğimi, ne olmam gerektiğini bilmemekten kaynaklı. Lisede okuldan eve gelince ne yapıyorsam, şu anda da öyle yapıyorum. Ya telefonda ya da bilgisayarda zaman geçiriyorum. Her gün böyle geçip gidiyor çoğu zaman. Ben bu dünyayı, bu hayatı hiç böyle hayâl etmiyordum. Küçükken hep büyümek isterdim. O masum hayata geri dönmek isterdim. Hayatı, insanları, olayları gördükçe buraya ait olmadığıma karar verdim. Hiçbir şey yapmak için uygun, hazır değilim. Diğer insanlar gibi otomatiğe bağlayamıyorum. Sanki hep bir rôl yapmam ve buraya aitmişim gibi davranmam gerekiyor. Belki de buraya acı çektirilmeye geldim ve işlem devam ediyor.

O olay bende 14 ümden beri öyle. Olgun hissetmekten ziyade çocukluğum bitsin istemedim hiç. Bu yaşları gurbet algılıyorum ve kendimi hiç buraya ait hissetmiyorum. 30 yaşındayım...