Sevgi-ler-i-(niz) Nefse mi Ruha mı?

Eğer bir insan değer gördüğü halde karşı tarafı değersizleştiriyorsa orada sevginin değil nefsin yönetimi devrededir. Zira, kendisine sunulan değeri küçülten kişi, çoğu zaman karşısındakini değil, kendisine gelen nimetin hakikatini hafife alıyordur. Değeri hor görmek, nimetin kıymetini bilmeyen nefsin dilidir. Sevgi, vefa ve emanet ile incelen kalpte muhabbeti büyütürken, bu hasletlerden mahrum kalanlarda sevgi o kalbi inceltmez ve kalplerinde nefis galebe çalar. Nefsin galebesinde ise muhabbet bozulur, emanet zayi olur, değer istismara dönüşür. Sevmeyi bilmeyen kalp, değeri sevmez değeri tüketir. Ve unutmayın ki tüketene gönül emanet etmek, kıymeti bilmeyene hazine açmaktır.