İnsan. İnsandan mi vazgeçer yoksa ona yüklediği mânadan mı?

Ona yüklediği manadan ibaret değiller mi zaten 🥳

Aksi taktirde her insan her insan için aynı şeyi ifade ederdi fakat bizler insanlara onlara yüklediğimiz anlam ve değer ile var ediyoruz hayatımızda. Ben birini seviyor isem onun bende uyandırdığı duygular sebep ötürü seviyorumdur, ona değer veriyor isem bunu hak ettiğini düşündüğüm içindir. Vermiyorsamda aynı şekilde ne yaparsa yapsın o değeri kazanamaz benden.

Bir zamanlar çokça sevdiğim bir arkadaşımı gün gelecek iletişimi koparacağımı söyleseler asla inanmazdım. Fakat insan çok güzel biliyor o bağı koparmayı, o masumiyeti yok etmeyi. Kendiside öyle yaptı. O an o değerde o manada kayboldu.

Demek ki neymiş efenim, herkes her şeyi yapma potansiyeline sahipmiş. Kimse vazgeçilmez değil ve kimse kimseye senin ona verdiğin değerin farkında değil. Ha az çok görürler ya da bilirler fakat bu onları yapacaklarından ne yazık ki alıkoymuyor. E bu da dünyanın hali yapacak pekte bir şey yok gibi 😀

Bence insan çoğu zaman direkt o kişiden değil, ona yüklediği anlamdan vazgeçiyor. Çünkü bazen sevdiğimiz kişiyle değil, kafamızda büyüttüğümüz haliyle bağ kuruyoruz. Gerçekle hayal arasındaki fark açılınca da içimizde bir şey sessizce bitiyor.