Bağlanma korkusu yüzünden takılan kibirli ve umursamaz zırh aslında derin yetersizlik savunma mekanizması mı?

Modern dünyada incinmek, reddedilmek veya manipüle edilmek büyük bir korku kaynağı. Birçok insan, önce ben kırılacağıma önce ben kırarım, ya da kimseye eyvallahım yok, duvarı arkasına saklanıyor. Dışarıdan narsistik, kibirli veya umursamaz görünen bu zırh, aslında içerideki derin bir yetersizlik ve kırılganlık duygusunun savunma mekanizması olabilir mi?