Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
https://youtu.be/jJZGQnDKeDQ?si=1bNE9u5f1tgl-Pc2
23 sene geçmiş göz açıp kapayıncaya kadar... Hâlâ aynı bakmak istesem de zamanla ben de bozuluyorum bunu en derinden hissedebiliyorum... Kapalı bir sistemde düzensizlik artar bu termodinamiğin ikinci kanunu...
Kapalı kalmamaya çalışıyorum... Belki bu düzensizliği daha hızlandıracak ya da daha da yavaşlatacak.. bilemiyorum...
Bu biraz çevremizdekilerle de alakalı değil mi?
Her biri kendi hayatını yaşarken çevresindeki insanları nasıl etkilediklerini düşünmüyorlar ve düşünmüyorum elbette... Fakat insan bazen kendi değerini merak ediyor... Siz ediyor musunuz?
Bütün emeklerinizin boşa gitmesi durumunda yapılacak en iyi şey nedir?
Belki de her şeyi olağan akışına bırakmak çok da kötü değildir... Hep daha sert duvarlara çarpana kadar azim denilen şey tetiklenmez belki de... Sahi bir insanı başarılı kılan nedir? Okul başarısı , iyi bir sosyal hayat , iyi bir kadın , iyi bir iş midir? Yoksa başarı değişken midir?
Zaman diyorum bu kadar kısa iken ve hali hazırda 32 yıl geride kalmışken ve kalan zaman meçhul iken verilebilecek en doğru karar nedir?
Sen de bilmiyorsun değil mi?
Bir insan kendi potansiyelini en iyi nasıl ortaya çıkarır deneyerek mi?
ya da belki bilge bir insanın yol göstermesi bu da imkansız görünüyor..."Sonder" konuştuğum kişinin en az benim kadar derin ve canlı bir hayatı olduğunu hissetme durumu kafamı çok kurcalıyor... O da aynı şeyleri hissediyor muydu ya da ayrı zaman çizgilerinde aynı şeyleri mi hissediyorduk... Çaresizlik zamanlarımız aynı fakat farklı zaman dilimleri, farklı işte anladın sen onu...
Şu ruh eşi olaylarına da inanmıyorum , belki de yaşadıklarımın bir sonucudur.. o , kişi ya da olacak kişi fakat o bunları asla hissetmeyecek. Neden?
Çünkü sınırlar var...
Ulaşamıyoruz ve ulaşsak bile asla dokunamayacağımız şeyler var çünkü (sınırlar)
Dedim ya karmaşık herkesin ben gibi hissetmesi , öyle diyorum ama daha karışık hissedenler de vardır belki de... Sınırım bu çünkü...
23 sene geçmiş göz açıp kapayıncaya kadar... Hâlâ aynı bakmak istesem de zamanla ben de bozuluyorum bunu en derinden hissedebiliyorum... Kapalı bir sistemde düzensizlik artar bu termodinamiğin ikinci kanunu...
Kapalı kalmamaya çalışıyorum... Belki bu düzensizliği daha hızlandıracak ya da daha da yavaşlatacak.. bilemiyorum...
Bu biraz çevremizdekilerle de alakalı değil mi?
Her biri kendi hayatını yaşarken çevresindeki insanları nasıl etkilediklerini düşünmüyorlar ve düşünmüyorum elbette... Fakat insan bazen kendi değerini merak ediyor... Siz ediyor musunuz?
Bütün emeklerinizin boşa gitmesi durumunda yapılacak en iyi şey nedir?
Belki de her şeyi olağan akışına bırakmak çok da kötü değildir... Hep daha sert duvarlara çarpana kadar azim denilen şey tetiklenmez belki de... Sahi bir insanı başarılı kılan nedir? Okul başarısı , iyi bir sosyal hayat , iyi bir kadın , iyi bir iş midir? Yoksa başarı değişken midir?
Zaman diyorum bu kadar kısa iken ve hali hazırda 32 yıl geride kalmışken ve kalan zaman meçhul iken verilebilecek en doğru karar nedir?
Sen de bilmiyorsun değil mi?
Bir insan kendi potansiyelini en iyi nasıl ortaya çıkarır deneyerek mi?
ya da belki bilge bir insanın yol göstermesi bu da imkansız görünüyor..."Sonder" konuştuğum kişinin en az benim kadar derin ve canlı bir hayatı olduğunu hissetme durumu kafamı çok kurcalıyor... O da aynı şeyleri hissediyor muydu ya da ayrı zaman çizgilerinde aynı şeyleri mi hissediyorduk... Çaresizlik zamanlarımız aynı fakat farklı zaman dilimleri, farklı işte anladın sen onu...
Şu ruh eşi olaylarına da inanmıyorum , belki de yaşadıklarımın bir sonucudur.. o , kişi ya da olacak kişi fakat o bunları asla hissetmeyecek. Neden?
Çünkü sınırlar var...
Ulaşamıyoruz ve ulaşsak bile asla dokunamayacağımız şeyler var çünkü (sınırlar)
Dedim ya karmaşık herkesin ben gibi hissetmesi , öyle diyorum ama daha karışık hissedenler de vardır belki de... Sınırım bu çünkü...
