Yalnız kalmayı sever misin? Ne zaman seversin? O an neler yaparsın?

Uzun zamandır yalnız yaşıyorum ve zamanla yalnızlığa alıştım aslında İnsan bir süre sonra sessizliği de kendi içindeki huzuru da öğreniyor Ama galiba insan ne kadar alışsa da kalbin içinde bir yere kadar yetiyor Bir noktadan sonra yalnızlık güzel değil yorucu olmaya başlıyor Şimdi eskisi gibi yalnız kalmak istemiyorum çünkü insan bazen yanında gerçekten hissedeceği birini arıyor Şu sıralar kalbimde hafif bir Trakya havası var biraz hüzün biraz kafa dinleme biraz da içten içe güzel şeyler olacak hissi Bakalım hayatın geri kalanında karşıma neler çıkar ✨